Rynek jest otwarty, ale firmy rzadko zmieniają sprzedawcę

Pod koniec 2024 roku w Polsce było około 2,5 mln punktów poboru energii poza gospodarstwami domowymi. Wśród odbiorców są zarówno duże przedsiębiorstwa, jak i niewielkie sklepy, warsztaty, piekarnie czy zakłady usługowe. Każdy z nich może wybrać sprzedawcę energii, jednak możliwość ta nie jest powszechnie wykorzystywana.

Według danych URE w pierwszym kwartale 2025 r. sprzedawcę energii zmieniło około 8,1 tys. odbiorców z grup taryfowych A, B i C. Niewielka skala zmian nie przesądza o tym, czy firmy są zadowolone z dotychczasowych warunków. Może jednak wskazywać, że zakup energii nie zawsze podlega tak regularnej analizie jak inne koszty działalności.

Dla mniejszych przedsiębiorstw istotnym wyzwaniem może być także sam proces zmiany sprzedawcy, szczególnie gdy wymaga sprawdzenia terminów, porównania ofert i dopełnienia formalności.

Cztery zapisy, które warto sprawdzić w umowie

W pierwszej kolejności należy zweryfikować datę zakończenia umowy oraz okres wypowiedzenia. Kontrakt może obowiązywać przez rok lub kilka lat, a rezygnacja z jego przedłużenia może wymagać odpowiednio wcześniejszego działania. Równie ważne są zasady automatycznego przedłużenia. W zależności od postanowień umowy brak wypowiedzenia w określonym terminie może skutkować kontynuacją współpracy na kolejny okres. Warto też sprawdzić ewentualne opłaty za wcześniejsze rozwiązanie umowy oraz zapisy dotyczące zmian cen i aneksów. Pozwoli to ocenić, kiedy i na jakich warunkach przedsiębiorca może skorzystać z innej oferty.

– Przedsiębiorcy analizują koszty leasingu, najmu czy zakupu surowców, ale warunki dostaw energii potrafią pozostawać poza bieżącą kontrolą. To błąd, ponieważ nie chodzi wyłącznie o wysokość stawki za kilowatogodzinę. Równie ważne jest to, czy firma zachowuje swobodę wyboru oferty na kolejny okres. Przeoczony termin wypowiedzenia może oznaczać, że decyzję o zakupie energii na następny rok podejmie za przedsiębiorcę mechanizm zapisany w umowie – mówi Mirosław Bieliński, współzałożyciel Pstryk i prezes Bankilo Obrót.

Cena prądu zależy również od godziny jego zużycia

Przegląd kontraktu to okazja, aby zastanowić się nie tylko nad wyborem sprzedawcy, ale także sposobem rozliczania energii. Alternatywą dla ofert ze stałą ceną mogą być taryfy dynamiczne, w których cena energii zmienia się wraz z sytuacją na rynku.

W godzinach intensywnej produkcji ze źródeł odnawialnych energia bywa tańsza, natomiast w okresach wysokiego zapotrzebowania jej cena może wyraźnie wzrastać. Dla części przedsiębiorstw oznacza to możliwość dostosowania pracy urządzeń do godzin korzystniejszych cenowo.

Takie rozwiązanie mogą rozważyć między innymi firmy korzystające z ładowarek samochodów elektrycznych, urządzeń pracujących według elastycznego harmonogramu czy magazynów energii. W przypadku działalności, w której większość zużycia przypada na niezmienne godziny, potencjalne korzyści mogą być mniejsze, a ryzyko wzrostu kosztów większe.

Zmianę sprzedawcy można przygotować z wyprzedzeniem

Przedsiębiorca nie musi czekać do ostatniego miesiąca obowiązywania kontraktu, aby zacząć porównywać oferty. Wcześniejsze zaplanowanie zmiany pozwala uwzględnić okres wypowiedzenia i uniknąć podejmowania decyzji pod presją czasu.

– Warto wiedzieć, że wybór nowego sprzedawcy nie musi oznaczać natychmiastowego zakończenia obecnej umowy. Można zaplanować zmianę z wyprzedzeniem, tak aby nowy kontrakt zaczął obowiązywać w odpowiednim momencie. W Pstryk umożliwiamy podpisanie umowy wcześniej i wskazanie daty zakończenia dotychczasowej współpracy, a następnie zajmujemy się procesem wypowiedzenia we właściwym terminie. Przedsiębiorca nie musi sam pilnować tej daty – wyjaśnia Mirosław Bieliński.

Przed końcem roku warto zatem odnaleźć aktualną umowę na energię, sprawdzić jej najważniejsze zapisy i porównać dostępne możliwości. Nawet jeśli firma ostatecznie pozostanie przy dotychczasowym sprzedawcy, decyzja będzie wynikiem świadomego wyboru, a nie przeoczenia terminu.

***

Pstryk to polska firma technologiczna działająca na rynku energii. Założona w 2024 roku, oferuje klientom w całej Polsce energię elektryczną w cenach dynamicznych, rozliczaną według rzeczywistych godzinowych cen rynkowych. Za pośrednictwem aplikacji mobilnej użytkownicy zyskują pełny wgląd w ceny energii i swoje zużycie, dzięki czemu mogą świadomie optymalizować koszty. Rozwiązania Pstryk pozwalają w pełni wykorzystać potencjał domowych instalacji, takich jak fotowoltaika, magazyny energii, pompy ciepła czy samochody elektryczne, czyniąc je realnym źródłem oszczędności. Misją firmy jest wspieranie polskich konsumentów w przejściu do nowego modelu rynku energii – od pasywnego odbiorcy do świadomego uczestnika, który sam decyduje o tym, kiedy i jak korzysta z energii.

Artykuł 9 na 10 odbiorców biznesowych nigdy nie zmieniło sprzedawcy prądu. Co warto sprawdzić w umowie przed końcem roku? pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

Projekt nowelizacji Prawa energetycznego opublikowany przez Ministerstwo Energii w sierpniu br. przewiduje obowiązek przekazywania operatorom systemów elektroenergetycznych danych czasu rzeczywistego, danych grafikowych oraz danych strukturalnych. Mają one ułatwić bezpieczne bilansowanie i prowadzenie pracy systemu. Resort wskazuje wprost, że operatorzy potrzebują pełniejszej wiedzy o bieżącej pracy źródeł wytwórczych i magazynów energii. Projekt jest na etapie prac legislacyjnych i może jeszcze ulec zmianie.

To dobrze pokazuje zmianę zachodzącą w energetyce. Dane przestają być wyłącznie narzędziem do późniejszego raportowania. Coraz częściej są potrzebne do podejmowania decyzji związanych z działaniem infrastruktury.

Sieć potrzebuje danych na bieżąco

Cyfryzacja polskiego rynku energii jest już widoczna także po stronie pomiarowej. Według URE na koniec 2025 r. liczniki zdalnego odczytu miało 48 proc. odbiorców energii elektrycznej w Polsce. Takie urządzenia pozwalają pozyskiwać znacznie dokładniejsze informacje o zużyciu i są podstawą usług wykorzystujących zmienne w czasie ceny energii.

Równolegle rozwijany jest Centralny System Informacji Rynku Energii. PSE podały, że tylko w ramach trzeciego okna wdrożeniowego w lipcu 2026 r. migracja objęła 36,5 tys. punktów pomiarowych, a 99,8 proc. z nich przeszło wymagane walidacje. Rosną więc nie tylko moce wytwórcze i liczba magazynów, ale również ilość informacji krążących pomiędzy uczestnikami rynku.

Magazynów przybywa w rekordowym tempie

Skala zmian jest dobrze widoczna na rynku magazynowania energii. Według Międzynarodowej Agencji Energetycznej w 2025 r. na świecie uruchomiono 108 GW nowych bateryjnych magazynów energii. To o 40 proc. więcej niż rok wcześniej. Łączna zainstalowana moc tej technologii była już jedenastokrotnie większa niż w 2021 r.

Około 80 proc. nowych mocy w 2025 r. stanowiły duże instalacje systemowe. IEA wskazuje, że magazyny są coraz częściej wykorzystywane jako element zapewniający elastyczność systemu i ułatwiający integrację źródeł odnawialnych.

Wraz z takimi instalacjami rośnie znaczenie systemów, które decydują, kiedy energię magazynować, kiedy oddawać ją do sieci i jak reagować na aktualne warunki.

Z perspektywy producentów technologii energetycznych kierunek zmian jest podobny. Rafał Kozieł, Strategic Sales Manager w SMA Solar Technology, zwraca uwagę, że wraz ze wzrostem zmienności rynku kluczowe stają się jednocześnie koszt energii, przewidywalność jej dostępności i bezpieczeństwo dostaw.

– W coraz bardziej zmiennym otoczeniu rynkowym kluczowe jest, aby energia była przystępna cenowo, przewidywalna i dostępna przez cały czas – wskazuje Rafał Kozieł. Jak dodaje, coraz większego znaczenia nabiera łączenie ekonomiki systemu z bezpieczeństwem dostaw i cyberbezpieczeństwem.

Centra danych zaczynają wpływać na pracę sieci

Cyfryzacja energetyki zachodzi w momencie, gdy sama infrastruktura cyfrowa staje się coraz większym odbiorcą prądu.

IEA szacuje, że ilość energii elektrycznej potrzebnej globalnie do zasilania centrów danych wzrośnie z około 460 TWh w 2024 r. do ponad 1 tys. TWh w 2030 r. Udział data center w światowym zużyciu energii elektrycznej ma tym samym wzrosnąć z około 1 proc. obecnie do około 3 proc. w 2030 r. Skala jest na tyle duża, że europejscy operatorzy sieci zaczynają analizować centra danych nie tylko jako kolejnych odbiorców energii.

ENTSO-E ocenia, że wraz ze wzrostem ich wielkości i zapotrzebowania na prąd data center stają się systemowo istotnymi odbiorcami, których sposób działania coraz mocniej wpływa na pracę systemu elektroenergetycznego. Organizacja analizuje jednocześnie możliwość wykorzystania elastyczności centrów danych do wspierania sieci.

Relacja obu sektorów zaczyna więc działać w dwie strony. Data center potrzebują ogromnych ilości stabilnie dostarczanej energii, natomiast coraz bardziej złożony system energetyczny wymaga rosnącej ilości danych oraz cyfrowego sterowania.

Firmy zwiększają budżety na bezpieczeństwo

Podobny kierunek widać w inwestycjach polskich przedsiębiorstw. Z raportu Polcom „Barometr cyfrowej transformacji polskiego biznesu 2025–2026”, przygotowanego na zlecenie Polcom, wynika, że 81 proc. firm planuje zwiększyć wydatki na cyberbezpieczeństwo i ciągłość działania. 64 proc. chce zwiększyć nakłady na automatyzację, 58 proc. na sztuczną inteligencję, a 56 proc. na rozwiązania chmurowe. Badanie przeprowadzono wśród 100 średnich i dużych przedsiębiorstw działających w Polsce.

Jednocześnie 72 proc. firm uważa, że łączenie chmury, AI, automatyzacji i cyberbezpieczeństwa zwiększa efektywność wdrażanych innowacji IT. 91 proc. badanych wskazało na wykorzystywanie innowacji w obszarze cyberbezpieczeństwa i monitoringu infrastruktury, a 67 proc. na rozwiązania chmurowe.

– Coraz wyraźniej widać, że największą wartość przynosi nie pojedyncza technologia, ale ich świadome łączenie. Chmura, AI, automatyzacja i cyberbezpieczeństwo zaczynają funkcjonować jako jeden ekosystem, a nie oddzielne projekty – komentuje Mateusz Borkowski, Zastępca Dyrektora Technicznego Data Center w Polcom.

W energetyce takie połączenie ma dodatkowe znaczenie. System informatyczny coraz częściej nie służy bowiem wyłącznie do obsługi procesów biznesowych. Może być powiązany z pracą fizycznych urządzeń.

Cyberatak nie musi skończyć się na danych

Rosnąca zależność energetyki od infrastruktury cyfrowej zwiększa również potencjalne skutki cyberataków.

W raporcie „Threat Landscape 2025” ENISA zwraca uwagę na publicznie dostępne z internetu interfejsy zarządzania systemami OT, m.in. w sektorach energii i gospodarki wodnej. Takie przypadki odnotowano w kilku państwach UE, w tym w Polsce. Agencja zaznacza jednak, że opisane działania nie doprowadziły do istotnych skutków operacyjnych.

Sam kierunek ataków pokazuje jednak, dlaczego cyfryzacja energetyki zmienia znaczenie cyberbezpieczeństwa. Problem nie dotyczy już tylko możliwości wycieku informacji. Chodzi również o dostępność systemów komunikacyjnych i narzędzi wykorzystywanych do monitorowania oraz sterowania infrastrukturą.

– Dlatego wraz z cyfryzacją energetyki rośnie znaczenie rozwiązań znanych z centrów danych: monitoringu, kontroli dostępu, zabezpieczania transmisji, redundancji czy procedur odtwarzania systemów po awarii – zaznacza Mateusz Borkowski, ekspert Polcom.

Bruksela chce połączyć oba sektory

Zbliżenie energetyki i sektora data center przestaje być wyłącznie trendem technologicznym.

W czerwcu Komisja Europejska przedstawiła strategiczną mapę cyfryzacji i wykorzystania AI w energetyce. Jednym z jej trzech głównych filarów jest bardziej zrównoważona integracja centrów danych z systemem energetycznym. Przy okazji ogłoszenia strategii 14 europejskich organizacji branżowych reprezentujących energetykę oraz sektor data center podpisało deklarację współpracy.

Komisja wskazuje jednocześnie, że cyfrowe narzędzia mogą zapewniać operatorom lepszą widoczność sytuacji w sieci w czasie rzeczywistym i ułatwiać sterowanie systemem wraz ze wzrostem udziału źródeł odnawialnych.

– Zmiana zachodzi więc jednocześnie po dwóch stronach kabla. Centra danych stają się coraz ważniejszym odbiorcą dla energetyki, a energetyka – coraz większym użytkownikiem danych i infrastruktury cyfrowej – podkreśla Rafał Kozieł, Strategic Sales Manager  w SMA Solar Technology.

Artykuł Energetyka przenosi się do świata danych pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

• Minister finansów i gospodarki nie podpisał rozporządzenia o warunkach technicznych budynków, które od 20 września 2026 r. miało m.in. uregulować montaż magazynów energii. 
• Przez 18 miesięcy inwestorzy mogą projektować według dotychczasowych przepisów.
• Według Agencji Rynku Energii w połowie 2026 r. w Polsce działało 49 magazynów energii o mocy od 50 kW do 10 MW. Rok wcześniej było ich 23.
• Firma, która chce ubezpieczyć magazyn energii, przechodzi ocenę ryzyka u ubezpieczyciela. Liczą się w niej m.in. odległość od innych budynków i detekcja wodoru.

Nowe warunki techniczne dla budynków miały od 20 września 2026 r. określić, gdzie i jak montować magazyny energii. Minister nie podpisał jednak rozporządzenia, a Ministerstwo Rozwoju i Technologii zapowiedziało dalsze prace nad jego treścią. Zgodnie z nowelizacją ustawy – Prawo budowlane przez 18 miesięcy inwestorzy mogą projektować według przepisów z 2002 r. Tymczasem magazynów średniej wielkości przybywa. Z danych Agencji Rynku Energii wynika, że ich pojemność wzrosła w ciągu roku z niecałych 12 MWh do 165 MWh. Zestawienie nie obejmuje jeszcze pierwszych wielkoskalowych magazynów bateryjnych, które w tym roku trafiają do sieci.

– W przepisach wciąż brakuje jednolitych, szczegółowych wymagań dla magazynu energii, zwłaszcza tego ulokowanego wewnątrz budynku. Projektant i rzeczoznawca do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych sami oceniają, co wystarczy. Ubezpieczyciel patrzy na tę samą instalację od strony najgorszego scenariusza. Pytamy, co się stanie, gdy w jednym ogniwie zacznie się niekontrolowany wzrost temperatury, czyli tzw. ucieczka termiczna (ang. thermal runaway). Taki pożar gasi się trudno, a ogień potrafi wrócić po wielu godzinach. Magazyn stojący przy hali produkcyjnej może przenieść go na cały zakład – mówi Grzegorz Templin, kierownik Zespołu Inżynieryjnej Oceny Ryzyka w SALTUS Ubezpieczenia.

Lista kontrolna zamiast rozporządzenia

Ubezpieczyciele oceniają magazyny energii z bateriami litowo-jonowymi o pojemności powyżej 20 kWh według zbliżonych zasad. Opierają się przy tym m.in. na amerykańskiej normie NFPA 855, wytycznych FM Global i niemieckich wytycznych VdS. Grzegorz Templin wymienia wymagania, które inżynier oceny ryzyka sprawdza najczęściej:

– magazyn stoi poza terenami zalewowymi, osuwiskowymi i podmokłymi,

– magazyn ustawiony na zewnątrz dzieli od innych budynków co najmniej 10 m. Jeśli stoi bliżej, oddziela go ściana, która wytrzymuje pożar przez co najmniej dwie godziny (klasa odporności ogniowej REI 120),

– magazyn wewnątrz budynku ma osobne pomieszczenie, którego ściany i stropy wytrzymują pożar przez co najmniej cztery godziny (klasa REI 240),

– czujniki wodoru uruchamiają alarm i wentylację awaryjną, gdy stężenie gazu sięga 10% dolnej granicy wybuchowości. To dziesięć razy mniej niż najniższe stężenie, przy którym mieszanina wodoru z powietrzem może wybuchnąć,

– system zarządzania baterią (BMS), czyli elektronika, na bieżąco mierzy m.in. temperaturę i poziom naładowania modułów,

– raz w roku magazyn przechodzi przegląd, w którym kamera termowizyjna wychwytuje przegrzane elementy.

Do tego dochodzą stałe urządzenia gaśnicze, plan reagowania awaryjnego z praktycznym szkoleniem i zbiornik na wodę gaśniczą, żeby skażona woda nie przedostała się do gruntu. Ocenę poprawia też gwarancja producenta i podpisana umowa serwisowa. Przy dużych instalacjach ubezpieczyciele oczekują też podziału na kompleksy do 500 m², oddalone od siebie o co najmniej 10 m.

– Wszystkie te zasady stosujemy w SALTUS Ubezpieczenia jako dobre praktyki. Zapytań o magazyny energii i hale z bateriami przybywa, choć to przyrost stopniowy, a nie lawinowy. Magazyn energii o pojemności do 250 kWh, który jest częścią instalacji fotowoltaicznej, może wejść do zakresu ubezpieczenia instalacji fotowoltaicznej od uszkodzeń. Większe instalacje oceniamy indywidualnie, na wniosek brokera. Po ocenie ryzyka możemy objąć je ochroną samodzielnie albo podzielić się ryzykiem z innym ubezpieczycielem. To koasekuracja, czyli wspólne ubezpieczenie jednego ryzyka przez kilku ubezpieczycieli, z których każdy odpowiada za swoją część – tłumaczy Grzegorz Templin z SALTUS Ubezpieczenia.

Najtrudniejszy przypadek to magazyn w hali

Projekt rozporządzenia w sierpniu trafił do notyfikacji Komisji Europejskiej. Przewiduje m.in. limit 600 kWh łącznej pojemności magazynów w jednej strefie pożarowej budynku, który nie służy wyłącznie jako magazyn energii. Wymagania ubezpieczycieli idą w tę samą stronę. Magazyn wewnątrz budynku stoi w pomieszczeniu wydzielonym przeciwpożarowo, z dostępem dla straży pożarnej.

Branża magazynowania energii chce z kolei, żeby nowe przepisy uwzględniały specyfikę technologii bateryjnych. Polskie Stowarzyszenie Magazynowania Energii powołało też Komisję Ekspertów ds. Wymagań Ochrony Przeciwpożarowej Magazynów Energii.

Dokumenty przesądzają o tempie uzgodnień

Ocena ryzyka magazynu energii opiera się na dokumentach. Ubezpieczyciel prosi o certyfikaty ogniw i całego systemu, kartę charakterystyki środka gaśniczego oraz opis tego, jak detekcja uruchamia gaszenie. Brak któregoś z nich zmusza go do przyjęcia najgorszego wariantu. Te same generatory aerozolu gaśniczego mogą zostać uznane za samodzielne urządzenia albo za część sterowanego systemu detekcji i gaszenia. O tym, którą wersję zobaczy ubezpieczyciel, decyduje opis w dokumentacji.

– Przepisy w końcu się pojawią, a magazyny energii powstają już dziś. Do tego czasu o bezpieczeństwie instalacji decyduje jakość projektu i oceny ryzyka. Z naszego doświadczenia wynika, że projekty najczęściej zatrzymują się z powodu braków w dokumentacji. Sama technologia rzadko jest problemem. Dlatego do rozmowy z ubezpieczycielem albo brokerem najlepiej usiąść na etapie projektu, a nie po zakupie urządzeń. Zmiana na papierze kosztuje mniej niż przebudowa gotowego pomieszczenia – dodaje Grzegorz Templin.

Źródło: SALTUS Ubezpieczenia

Artykuł Nowe warunki techniczne dla magazynów energii poczekają. Ubezpieczyciele swoje już stosują pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

Węglik spiekany i geometria uzębienia GS

Jedną z istotnych cech pił ZAGeasy WOOD jest zastosowanie węglika spiekanego o zwiększonej twardości. Rozwiązanie to wpływa na wydłużenie żywotności tarczy oraz zwiększenie liczby wykonywanych cięć. Ma to znaczenie szczególnie w zakładach stolarskich i meblarskich, gdzie narzędzia są intensywnie eksploatowane, a powtarzalność parametrów obróbki przekłada się na jakość gotowych elementów.

Piły wyposażono w uzębienie o geometrii HM-GS, czyli zęby na przemian skośne. Taka geometria jest stosowana w operacjach cięcia drewna i materiałów drewnopochodnych, zarówno podczas obróbki poprzecznej, jak i wzdłużnej.

Warto zwrócić uwagę również na proces ostrzenia. Ze względu na wysoką twardość zastosowanych węglików spiekanych regeneracja uzębienia realizowana jest na sterowanych numerycznie ostrzarkach CNC, z zachowaniem określonych parametrów pracy ściernicy. Pozwala to kontrolować proces ostrzenia i utrzymywać odpowiednią geometrię ostrzy.

Szerokie zastosowanie w stolarstwie i produkcji mebli

Seria ZAGeasy WOOD została przeznaczona do precyzyjnego cięcia poprzecznego, wzdłużnego oraz nacinania drewna, w tym również drewna egzotycznego. Piły mogą być wykorzystywane do obróbki wielu popularnych materiałów stosowanych w branży meblarskiej i stolarskiej, takich jak:

• drewno lite i drewno egzotyczne,
• sklejka,
• płyty LVL,
• płyty stolarskie,
• materiały drewnopochodne pokryte okleinami naturalnymi,
• deski podłogowe,
• fornirowane płyty meblowe.

W praktyce narzędzia tego rodzaju znajdują zastosowanie między innymi podczas przecinania płyt meblowych fornirowanych, przycinania drzwi na wymiar, wykonywania wycięć oraz frezowania dokładnych rowków w belkach.

Szeroki zakres zastosowań sprawia, że piły mogą stanowić wyposażenie warsztatów stolarskich, zakładów produkujących meble oraz przedsiębiorstw zajmujących się obróbką drewna i materiałów drewnopochodnych.

Kompatybilność z różnymi rodzajami maszyn

Podstawowym przeznaczeniem pił ZAGeasy WOOD jest praca na zagłębiarkach. Producent wskazuje jednak również możliwość ich wykorzystania w maszynach stacjonarnych oraz popularnych pilarkach ręcznych.

Przy wyborze odpowiedniego modelu należy uwzględnić nie tylko rodzaj obrabianego materiału, ale także jego wymiary i charakter planowanej operacji. Maksymalna wysokość lub głębokość cięcia zależy od konstrukcji i parametrów konkretnego modelu zagłębiarki.

Istotne jest zatem dopasowanie średnicy tarczy, otworu mocującego oraz pozostałych parametrów do wymagań technicznych posiadanej maszyny.

Dostępne warianty pił ZAGeasy WOOD

W ofercie przedstawionej w materiałach produktowych znajdują się dwa warianty tarcz:

Dobór odpowiedniego wariantu powinien być uzależniony od specyfikacji technicznej zagłębiarki lub innej maszyny, na której będzie pracowała tarcza.

Narzędzie do precyzyjnej obróbki materiałów drewnopochodnych

Piły HM serii ZAGeasy WOOD odpowiadają na potrzeby użytkowników poszukujących narzędzi do różnorodnych operacji obróbki drewna i płyt drewnopochodnych. Połączenie węglika spiekanego o zwiększonej twardości, geometrii uzębienia GS oraz kontrolowanego procesu ostrzenia CNC stanowi istotny element ich konstrukcji.

Możliwość wykorzystania na zagłębiarkach, maszynach stacjonarnych i popularnych pilarkach ręcznych dodatkowo rozszerza zakres potencjalnych zastosowań. Dla zakładów stolarskich i producentów mebli ważne będzie przede wszystkim właściwe dopasowanie parametrów tarczy do obrabianego materiału oraz rodzaju wykonywanego cięcia.

Dystrybutor: Globus Wapienica 

Artykuł Piły HM ZAGeasy WOOD – precyzyjne cięcie drewna, sklejki i materiałów drewnopochodnych na zagłębiarkach pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

Nowy kompleks powstaje w bezpośrednim sąsiedztwie funkcjonującego zakładu NEXLER. Kontrakt obejmuje budowę obiektu produkcyjno-magazynowego z zapleczem biurowo-socjalnym i technicznym.

W ramach przedsięwzięcia powstanie nowoczesny kompleks produkcyjno-magazynowy, obejmujący hale produkcyjne, magazyny, laboratorium oraz zaplecze biurowo-socjalne. Inwestycja została zaprojektowana z uwzględnieniem wysokich standardów bezpieczeństwa, funkcjonalności i efektywności procesów produkcyjnych oraz komfortu pracy. Istotnym elementem przedsięwzięcia będzie również rozwój zaplecza badawczo-szkoleniowego NEXLER, obejmującego nowoczesne laboratorium, sale szkoleniowe oraz specjalnie przygotowaną przestrzeń do prowadzenia zajęć praktycznych z zakresu technologii i stosowania wyrobów budowlanych. Całość uzupełni niezbędna infrastruktura techniczna, rozwiązania wspierające efektywne gospodarowanie energią i wodami opadowymi oraz odpowiednio zagospodarowany teren. Łączna powierzchnia wszystkich obiektów wyniesie ponad 11 000 m².

Nowe miejsca pracy

Rozbudowa zakładu w Skarszewach stanowi kolejny etap w historii NEXLER, umożliwiając zwiększenie skali działalności produkcyjnej, jak i sprzyja tworzeniu nowych miejsc pracy na Pomorzu. Przedsięwzięcie otrzymało wsparcie w ramach programu Polska Strefa Inwestycji, przyznane przez Pomorską Specjalną Strefę Ekonomiczną. Inwestycja stanowi wyraz długofalowej strategii rozwoju NEXLER, umacniając stabilność przedsiębiorstwa oraz zapewniając obecnym pracownikom większe poczucie bezpieczeństwa zatrudnienia i perspektywy dalszego rozwoju zawodowego.

– Realizacja inwestycji dla NEXLER to dla nas początek nowego partnerstwa biznesowego, ale także możliwość uczestniczenia w rozwoju gospodarczym regionu. Rozbudowa zakładu w Skarszewach otwiera perspektywę nowych miejsc pracy i wzmocnienia lokalnego przemysłu. Jako firma wywodząca się z Pomorza szczególnie doceniamy projekty, które wspierają rozwój przedsiębiorstw działających w naszym otoczeniu. – mówi Adam Olżyński, Dyrektor ds. Inwestycji Dekpol Budownictwo.

Kompleksowa realizacja w sąsiedztwie czynnego zakładu

Dekpol Budownictwo odpowiada za kompleksowe wykonanie robót budowlanych, obejmujących prace przygotowawcze, ziemne, konstrukcyjne, architektoniczne i wykończeniowe, a także realizację instalacji sanitarnych, elektrycznych i teletechnicznych.  Zakres kontraktu obejmuje również realizację infrastruktury technicznej oraz zagospodarowanie terenu, zgodnie z zakresem prac powierzonych Generalnemu Wykonawcy.

Jednym z głównych wyzwań organizacyjnych będzie prowadzenie prac w bezpośrednim sąsiedztwie istniejącego, funkcjonującego zakładu produkcyjnego. Istotnym elementem realizacji jest także harmonogram inwestycji, zakładający wykonanie kompleksu w niecały rok.

W projekcie przewidziano rozwiązania wspierające gospodarowanie energią i wodami opadowymi, w tym instalację fotowoltaiczną, zielony dach oraz system skrzynek rozsączających. W realizacji wykorzystane zostaną również konstrukcje stalowe i prefabrykaty dostarczane przez Betpref, spółkę należącą do Grupy Dekpol.

Dekpol Budownictwo jest jedną ze spółek Grupy Dekpol. Trzydzieści lat działalności na rynku pozwoliło firmie osiągnąć wiodącą pozycję generalnego wykonawcy. Spółka jest klasyfikowana w rankingu TOP 15 firm budowlanych Deloitte w Polsce.  Dekpol Budownictwo specjalizuje się w budowie obiektów przemysłowych, logistycznych, handlowych, użyteczności publicznej, a także mieszkaniowych oraz hotelowych.

Na sukces Dekpol Budownictwo pracuje kilkuset wysokiej klasy specjalistów, wśród których znajdują się doświadczeni inżynierowie, projektanci, operatorzy, montażyści i pracownicy budowlani. Firma posiada trzy biura operacyjne: w Gdańsku, Pinczynie i Poznaniu oraz biuro handlowe w Gliwicach. Dysponuje także własnym parkiem maszynowym działu robót ziemnych i drogowych składającym się z ponad 100 jednostek nowoczesnego sprzętu.

W realizowanych projektach m.in. w Antarktyce wykorzystywane są prefabrykaty betonowe oraz konstrukcje stalowe produkowane w zakładach Grupy Kapitałowej DEKPOL w Pinczynie, Działdowie, Lubawie i Toruniu. Sukcesywnie rozwijana jest także oferta „Zaprojektuj i Wybuduj”.

Artykuł Dekpol Budownictwo realizuje nowy zakład produkcyjny na Pomorzu pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

W październiku 2026 r. o kredyt mieszkaniowy wnioskowało łącznie o 2,5% więcej wnioskodawców niż rok wcześniej. Natomiast w porównaniu do września br. liczba osób wnioskujących o kredyt mieszkaniowy spadła o 3,2%.

Średnia kwota wnioskowanego kredytu mieszkaniowego wyniosła w październiku br. 524,5 tys. zł i była wyższa o 7,2% niż w październiku 2025 r. oraz wzrosła o 0,4% w porównaniu do września 2026 r.

– Popyt na kredyty mieszkaniowe utrzymuje się na wysokim poziomie. Indeks nadal pokazuje kilkunastoprocentową dynamikę rocznego wzrostu, pomimo coraz wyższej bazy odniesienia z ostatnich miesięcy 2025 roku. Liczba klientów wnioskujących o kredyt mieszkaniowy rośnie obecnie w mniejszym tempie (+2,5% r/r), natomiast silniejszy wzrost (+7,2% r/r) wykazuje średnia kwota wnioskowanego kredytu, będąca drugim elementem składowym indeksu popytu.

Istotnym czynnikiem wspierającym aktywność kredytobiorców pozostają refinansowania wcześniej zaciągniętych zobowiązań hipotecznych. W warunkach niższych stóp procentowych oraz rosnącej konkurencji pomiędzy bankami, część klientów aktywnie poszukuje możliwości optymalizacji kosztów obsługi zadłużenia, co dodatkowo zwiększa liczbę składanych wniosków kredytowych. Ponadto wzrost wynagrodzeń w tempie wyższym niż inflacja podnosi zdolność kredytową klientów. To wszystko sprawia, że fundamenty popytu na finansowanie mieszkaniowe pozostają silne, a aktywność potencjalnych kredytobiorców utrzymuje się na wyższym poziomie niż przed rokiem – stwierdza Sławomir Nosal, kierownik Zespołu Analiz w BIK.

BIK Indeks Popytu na kredyty mieszkaniowe to wskaźnik, który mierzy zainteresowanie kredytami mieszkaniowymi w Polsce. Indeks ten pokazuje, jak zmienia się wartość wniosków o kredyty mieszkaniowe składanych przez klientów indywidualnych w porównaniu do analogicznego okresu roku ubiegłego. Wskaźnik ten jest użyteczny dla analityków i instytucji finansowych, ponieważ pomaga ocenić trendy na rynku kredytów mieszkaniowych i pozwala prognozować poziom akcji kredytowej w kolejnych miesiącach.

Artykuł BIK: popyt na kredyty mieszkaniowe w październiku 2026 roku pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

OFF Piotrkowska Center to wyjątkowy w skali ogólnopolskiej projekt mixed-use, a zarazem przykład udanej rewitalizacji z powodzeniem łączącej zabytkową architekturę pofabryczną z nowoczesnymi obiektami komercyjnymi. Popularność jego niebanalnej oferty usługowej, gastronomicznej i kulturalnej, ale też biurowej, pozwoliła na organiczny rozwój spójnej całości, tworzącej kreatywny ekosystem. Za wizję zagospodarowania opuszczonej fabryki w sercu Łodzi – wykraczającą poza klasyczne działania w sektorze nieruchomości – odpowiada zespół OPG Property Professionals, a jego osiągnięcia zostały docenione przez kapitułę nagrody Local Development Award 2026. Dostrzeżono umiejętne połączenie historycznej tożsamości miejsca z jego współczesnym potencjałem gospodarczym. Szczególne uznanie zyskały działania na rzecz tworzenia sprzyjających warunków do rozwoju lokalnej przedsiębiorczości, wspierania innowacyjnych inicjatyw oraz wzmacniania roli przemysłów kreatywnych w rozwoju gospodarczym i społecznym.

– Ta nagroda jest dla nas potwierdzeniem, że kierunek, który obraliśmy, miał sens. Tworząc OFF Piotrkowska Center, chcieliśmy pokazać, że poprzemysłowe dziedzictwo może stać się fundamentem nowej, tętniącej życiem przestrzeni, która przyciąga ludzi, wspiera przedsiębiorczość i przyczynia się do rozwoju miasta – mówi Michał M. Styś, prezes zarządu OPG Property Professionals oraz pomysłodawca OFF Piotrkowska Center. – Zależało nam, by stworzyć miejsce z własną tożsamością, sprzyjające rozwojowi lokalnych biznesów, gastronomii i szeroko rozumianej kreatywności. To nagroda nie tylko dla naszego zespołu, ale i dla całej społeczności OFFa, która przyczynia się do jego ciągłego rozwoju.

Nagroda Local Development Award wręczana jest od 2024 roku. Ubiegłorocznym laureatem był Związek Samorządów Polskich. Uroczystość jej wręczenia odbywa się w ramach Międzynarodowego Kongresu LET’S TALK ABOUT IT, organizowanego przez Międzynarodową Agencję Rozwoju. Celem inicjatywy jest docenianie przedsiębiorstw, instytucji, jednostek samorządu terytorialnego oraz osób, których działania przyczyniają się do długofalowego rozwoju lokalnych społeczności.

Program tegorocznego kongresu obejmował spotkania przedstawicieli biznesu, środowiska naukowego, administracji publicznej i dyplomacji. Dyskusje dotyczyły między innymi bezpieczeństwa surowcowego, transformacji energetycznej, paliw alternatywnych, zastosowania sztucznej inteligencji w działalności gospodarczej oraz wzmacniania odporności gospodarki w obliczu globalnej niepewności.

Artykuł Więcej niż rewitalizacja. OPG Property Professionals z nagrodą 
Local Development Award 2026 za OFF Piotrkowska Center pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

Wyższe ceny energii oddziałują na przedsiębiorstwa na kilku poziomach. Zwiększają wydatki na produkcję, transport i magazynowanie, ale z czasem mogą również znaleźć odzwierciedlenie w cennikach dostawców materiałów i usług. Firma nie zawsze może przenieść te podwyżki na odbiorców, zwłaszcza gdy działa na konkurencyjnym rynku lub realizuje kontrakty zawarte wcześniej. Wówczas rosnące koszty obciążają marżę, a utrzymanie dotychczasowej skali działalności wymaga większego zaangażowania środków.

Warunki umów i terminów

Ewentualny wzrost stóp procentowych dołożyłby do tej presji wyższy koszt obsługi zobowiązań opartych na zmiennym oprocentowaniu. Jego skutki zależałyby od warunków poszczególnych umów i terminów aktualizacji oprocentowania. Najbardziej odczuwalne mogłyby być dla przedsiębiorstw, które jednocześnie finansują zapasy, czekają na zapłatę od odbiorców i ponoszą nakłady inwestycyjne. Nawet niewielka zmiana kosztu pieniądza ma znaczenie przy dużym zadłużeniu i ograniczonej rentowności sprzedaży.

W takich warunkach należy uważnie monitorować czas między poniesieniem wydatku a otrzymaniem należności. Droższe materiały i energia zwiększają kwotę potrzebną do realizacji zamówienia, podczas gdy uzgodniony termin zapłaty pozostaje bez zmian. Jeżeli odbiorca dodatkowo opóźni płatność, przedsiębiorstwo musi dłużej finansować kontrakt z własnych środków lub korzystać z finansowania zewnętrznego. Dlatego ocena opłacalności sprzedaży powinna uwzględniać także koszt oczekiwania na pieniądze oraz wiarygodność płatniczą kontrahenta.

Ocena inwestycji

Niepewność dotycząca stóp wpływa również na decyzje inwestycyjne. Projekt, który przy niższym koszcie finansowania zapewniał odpowiedni zwrot, może wymagać ponownego przeliczenia. Jednocześnie odkładanie modernizacji bywa kosztowne, szczególnie gdy pozwoliłaby ona ograniczyć zużycie energii lub materiałów. Znaczenia nabiera ocena inwestycji w kilku wariantach kosztów i przychodów, z uwzględnieniem okresu, w którym nakłady nie przynoszą jeszcze wpływów.

Przedsiębiorstwa nie mają wpływu na ceny surowców ani decyzje dotyczące stóp procentowych, mogą jednak lepiej przygotować swoje finanse na ich konsekwencje. Regularna aktualizacja prognoz przepływów pieniężnych, kontrola należności i dopasowanie terminów zobowiązań do spodziewanych wpływów pomagają wcześniej dostrzec ryzyko niedoboru środków. W najbliższych kwartałach w lepszej sytuacji znajdą się firmy, które potrafią ocenić, ile kapitału wymaga każde nowe zamówienie i kiedy odzyskają zaangażowane pieniądze. Taka wiedza pozwala podejmować decyzje rozwojowe z większą pewnością, nawet gdy otoczenie pozostaje zmienne.

Paweł Kacprzak

Członek zarządu

BNP Paribas Faktoring

Artykuł Niepewność wokół stóp procentowych komplikuje plany polskich firm pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

Obowiązkowy przegląd komina to nie wszystko. Liczy się też bezpieczeństwo

Przewody kominowe trzeba kontrolować co najmniej raz w roku. To obowiązek wynikający z Prawa budowlanego. Warto jednak pamiętać, że nie każdą kontrolę można przeprowadzić bez wejścia na dach. Wystarczy wyobrazić sobie dom, w którym komin znajduje się blisko kalenicy, kilka metrów od krawędzi połaci. Po deszczu pokrycie jest śliskie, a do komina nie prowadzą żadne stopnie. Nawet doświadczony kominiarz może mieć trudności z dotarciem na miejsce. Jesienią sytuację dodatkowo komplikują wiatr, wilgoć i pierwsze przymrozki.

– Samo wejście na dach nie oznacza jeszcze, że można na nim bezpiecznie pracować. Kominiarz potrzebuje nie tylko dojścia do komina, ale również stabilnego miejsca, z którego wykona kontrolę. Dlatego znaczenie ma cały układ zabezpieczeń, ich rozmieszczenie i sposób zamocowania. Nawet prawidłowo zamontowana drabina nie rozwiąże problemu, jeśli dalsza droga do komina pozostaje niezabezpieczona – wyjaśnia Artur Skonieczny, Sales Manager w Ruukki Polska.

Nie każdy dach musi mieć system komunikacji. Co mówią przepisy?

Wymagania dotyczące komunikacji dachowej zależą między innymi od nachylenia połaci i rodzaju pokrycia. Zgodnie z § 308 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, na dachach o spadku przekraczającym 25% (14° ) oraz na dachach pokrytych materiałami łamliwymi należy wykonać stałe dojścia do kominów, urządzeń technicznych i anten. Na odcinkach o nachyleniu powyżej 25% (14°) dojścia muszą być dodatkowo zabezpieczone przed poślizgiem. Z kolei na dachach o spadku większym niż 100% (45°) wymagane są stałe uchwyty do mocowania lin bezpieczeństwa lub bariery ochronne nad dolną krawędzią dachu. Przepisy nie oznaczają więc obowiązku montażu systemu komunikacji na każdym budynku. Ważne jest zapewnienie odpowiedniego dostępu, dostosowanego do konstrukcji dachu i miejsc wymagających regularnej kontroli. W praktyce służą do tego między innymi stopnie, ławy kominiarskie i drabiny dachowe.

– Przy doborze elementów komunikacji dachowej trzeba uwzględnić nie tylko ich wytrzymałość, ale również wymiary, rozmieszczenie i sposób mocowania do konstrukcji. Ława kominiarska powinna zapewniać stabilne podparcie podczas wykonywania prac, a stopnie umożliwiać bezpieczne przemieszczanie się po połaci. Znaczenie ma również dopasowanie systemu do konkretnego rodzaju pokrycia dachowego – zwraca uwagę Artur Skonieczny, Sales Manager w Ruukki Polska.

Odpowiednio zaplanowana komunikacja dachowa ułatwia też kolejne prace serwisowe. W przypadku budynków, w których przewidziano dostęp do dachu od zewnątrz, specjalista może dotrzeć do komina bez konieczności przechodzenia przez pomieszczenia mieszkalne. Nie zawsze jednak takie rozwiązanie będzie możliwe lub uzasadnione.

Wypadek podczas przeglądu. Kto ponosi odpowiedzialność?

Poluzowany stopień, uszkodzona ława czy brak wymaganego dojścia mogą zwiększać ryzyko wypadku. Czy w takiej sytuacji odpowiedzialność ponosi właściciel domu? Prawo budowlane zobowiązuje właściciela lub zarządcę do utrzymywania budynku w należytym stanie technicznym i zapewnienia jego bezpiecznego użytkowania. Dotyczy to również elementów komunikacji dachowej, z których korzystają osoby wykonujące kontrole i prace konserwacyjne. Jeżeli zaniedbania w utrzymaniu tych zabezpieczeń przyczynią się do wypadku, mogą stanowić podstawę odpowiedzialności za jego skutki. Nie jest ona jednak automatyczna. Każdy przypadek wymaga oceny okoliczności zdarzenia, w tym stanu technicznego zabezpieczeń, sposobu organizacji prac oraz zachowania osoby wykonującej kontrolę. Trzeba również pamiętać, że nawet prawidłowo zamontowane stopnie, ławy czy drabiny dachowe nie zastępują środków ochrony przed upadkiem z wysokości, jeżeli są one wymagane przy wykonywaniu określonych prac. Bezpieczeństwo zależy zarówno od wyposażenia budynku, jak i właściwego przygotowania oraz organizacji pracy.

Jesienny przegląd to dobry moment, by sprawdzić więcej

Przed nadejściem zimy warto przyjrzeć się nie tylko przewodom kominowym, ale również elementom umożliwiającym bezpieczne poruszanie się po dachu. Poluzowane mocowania, korozja, odkształcone stopnie czy niestabilne ławy kominiarskie mogą przez długi czas pozostawać niezauważone. Problem pojawia się dopiero wtedy, gdy ktoś musi z nich skorzystać. Kontrolę ich stanu najlepiej powierzyć specjaliście, który oceni mocowania, stabilność konstrukcji i ewentualną konieczność naprawy lub wymiany poszczególnych elementów. Regularna kontrola i konserwacja tych elementów powinna być prowadzona zgodnie z zaleceniami zawartymi w instrukcjach producenta. Przy okazji warto zweryfikować stan obróbek blacharskich, rynien i innych miejsc narażonych na działanie wody oraz zimowych warunków atmosferycznych.

Przegląd kominiarski jest obowiązkiem, ale bezpieczeństwo dachu nie powinno ograniczać się do jednego terminu w kalendarzu. Jeszcze przed pierwszymi opadami śniegu warto upewnić się, że osoby odpowiedzialne za kontrole i konserwację będą mogły bezpiecznie wykonać swoją pracę. Odpowiednio zaprojektowana i utrzymywana komunikacja dachowa ma służyć przez lata, nie tylko podczas jednej wizyty kominiarza.

O Ruukki Polska

Ruukki Polska Sp. z o.o. to firma o skandynawskich korzeniach, specjalizująca się w stalowych rozwiązaniach dla budownictwa. Jest częścią Ruukki Construction, należącej do międzynarodowego koncernu stalowego SSAB. Oferta firmy obejmuje stalowe pokrycia dachowe, systemy rynnowe, produkty bezpieczeństwa dachowego oraz rozwiązania ścienne i elewacyjne.

Artykuł Przegląd kominiarski przed zimą. Jakie obowiązki ma właściciel domu? pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

Ustawodawca dopuścił stosowanie dotychczasowych wymagań przez 18 miesięcy, licząc od 20 września 2026 r. Przy ubieganiu się o pozwolenie na budowę, odrębne zatwierdzenie projektu lub dokonywaniu zgłoszenia budowy inwestor powinien złożyć urzędowi oświadczenie o ich stosowaniu. Samo przygotowanie projektu według wcześniejszych zasad nie wystarczy. Dokonany wybór będzie obejmował również projekt techniczny i dalsze decyzje dotyczące całej inwestycji.

Przed zleceniem projektu warto więc uzgodnić z projektantem, jakie przepisy zostaną zastosowane, kto przygotuje oświadczenie i na którym etapie zostanie ono złożone do urzędu. Będzie to miało znaczenie również w przypadku, gdy dokumentacja jest już gotowa, a postępowanie nadal trwa. Wcześniej wydane pozwolenia na budowę nie tracą natomiast ważności tylko dlatego, że rozporządzenie przestało obowiązywać.

Większej uwagi wymagają remonty, przebudowy i inne prace w istniejących budynkach. Ustawa pozwala korzystać ze starych wymagań przy wskazanych w niej pracach niewymagających pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Nie obejmuje jednak równie jasno wszystkich robót wymagających zgłoszenia. Nie rozstrzyga też wprost sytuacji wszystkich spraw rozpoczętych przed zmianą przepisów. Dlatego nie wystarczy ogólne zapewnienie, że stare zasady można stosować jeszcze przez półtora roku. Trzeba sprawdzić, czy dotyczy to konkretnej inwestycji.

Największym ryzykiem jest wydłużenie przygotowania inwestycji. Wątpliwości urzędu mogą prowadzić do dodatkowych wezwań, uzupełniania dokumentacji i sporów o rozwiązania projektowe. Dla inwestora oznacza to potencjalnie dłuższe finansowanie, przesunięcie rozpoczęcia prac czy późniejsze oddanie powierzchni najemcom. Brak nowego rozporządzenia nie zwalnia przy tym z wymagań bezpieczeństwa ani z obowiązku projektowania zgodnie z wiedzą techniczną.

Jeżeli brak nowych przepisów lub niezgodne z prawem działanie urzędu spowodują wymierne straty, można rozważyć dochodzenie odszkodowania. Zwłaszcza przy roszczeniu związanym z niewydaniem rozporządzenia wykazanie odpowiedzialności może być jednak bardzo trudne. Trzeba udowodnić naruszenie prawa, wysokość szkody i to, że właśnie ono spowodowało dodatkowe koszty lub utratę zysku. Konieczne będzie też wyjaśnienie, dlaczego możliwości stosowania dotychczasowych wymagań nie pozwalały uniknąć strat. Samo opóźnienie inwestycji ani wydatki poniesione w oczekiwaniu na zapowiadane zmiany nie wystarczą.

W międzyczasie Ministerstwo wciąż proceduje prace nad nowym rozporządzeniem. Projekt w obecnie dostępnej formie przewiduje zmiany, które mogą wpłynąć zarówno na układ budynku, jak i budżet inwestycji. Obejmują one m.in. szerszy obowiązek zapewnienia wind, lepszą ochronę mieszkań przed hałasem oraz wymagania przeciwpożarowe dla fotowoltaiki i magazynów energii. Przykładowo winda ma być wymagana w budynkach wielorodzinnych mających co najmniej trzy kondygnacje, z wyłączeniem z tej liczby kondygnacji mieszczących wyłącznie pomieszczenia techniczne. Projekt dopuszcza również brak windy w budynku trzykondygnacyjnym, jeżeli wszystkie pomieszczenia ostatniej kondygnacji należą do mieszkań dwupoziomowych. Nie są to jednak jeszcze obowiązujące wymagania. Treść projektu była już korygowana, m.in. w następstwie uwag Komisji Europejskiej, a ostateczne brzmienie przepisów nie jest jeszcze przesądzone.

Dla dalszego prowadzenia inwestycji istotne mogą okazać się również projektowane przepisy przejściowe. Projekt zakłada bowiem zachowanie dotychczasowych zasad m.in. wtedy, gdy przed wejściem nowego rozporządzenia złożono wniosek o pozwolenie na budowę, odrębne zatwierdzenie projektu lub zmianę pozwolenia albo dokonano zgłoszenia budowy lub innych robót. Przewiduje także możliwość wyboru nowych przepisów na wniosek inwestora. Jeżeli rozwiązania te zostaną utrzymane, wejście nowego rozporządzenia w życie nie powinno oznaczać automatycznej konieczności przeprojektowania wszystkich rozpoczętych inwestycji.

Autor: Adam Zakrzewski

Adwokat

Kancelaria Prawna Chałas i Wspólnicy https://www.chwp.pl/

Artykuł Wciąż brak nowych warunków technicznych. Co to oznacza dla inwestorów? pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

Cztery budynki, w tym dwie wille miejskie w standardzie premium, i 269 mieszkań – tak wygląda nagrodzony pierwszy etap Cavallii. Już ukończony i zamieszkany, pokazuje charakter inwestycji: współczesna architektura, historyczne otoczenie i wygoda codziennego życia na poznańskim Łazarzu. Teraz do tego adresu dołącza wyróżnienie przyznane podczas 16. edycji konkursu EuropaProperty, skupiającego rynek nieruchomości Europy Środkowo-Wschodniej.

W pierwszym etapie znalazły się mieszkania o powierzchniach od 25 do 137 m² i wysokości od 2,7 do 3 m. Prywatne ogródki, tarasy i balkony dają przestrzeń na poranną kawę, odpoczynek po pracy czy chwilę dla siebie. Podziemne miejsca postojowe, komórki lokatorskie i rowerownie uzupełniają rozwiązania zaprojektowane z myślą o codziennej wygodzie.

– Ta nagroda daje nam ogromną satysfakcję. Wspólnie z BPI Real Estate Poland zmieniamy dawny teren koszarowy w miejsce, które ponownie wypełnia się życiem. Pierwsi mieszkańcy już tworzą tu swoją codzienność, a przed Cavallią kolejny ważny krok. W drugim etapie nowe mieszkania powstaną obok historycznych stajni, a restauracje, kawiarnie i przestrzenie wspólne dadzą mieszkańcom kolejne powody, by spędzać czas blisko domu. Chcemy, by wyjątkowy charakter tego miejsca szedł w parze z przyjemnością mieszkania – mówi Agnieszka Jaworska, Dyrektorka sprzedaży i marketingu w Revive Poland.

Cavallia ma historię, której nie trzeba wymyślać. Powstaje na terenie dawnych koszar 15. Pułku Ułanów Poznańskich, pomiędzy ulicami Matejki, Ułańską i Grunwaldzką. W ramach osiedla powstały dwie nowe ulice: Kawaleryjska i Szwadronowa. Dawne stajnie i ujeżdżalnia przypominają o czasach, gdy rytm tego miejsca wyznaczali kawalerzyści. Teraz zabytkowe budynki zyskają nowe funkcje: zaplanowano w nich restauracje, kawiarnie, piekarnie i inne lokale usługowe. Historia stanie się naturalnym tłem sąsiedzkich spotkań, wspólnych posiłków i codziennych spraw.

Właśnie w tej części osiedla powstaje jego nowe serce. Drugi etap połączy współczesne budynki mieszkalno-usługowe z odrestaurowaną zabudową dawnych stajni i ujeżdżalni. Od wschodu przestrzeń otworzy się na planowany centralny park Cavallii, a od zachodu – na strefę spotkań i wypoczynku przy usługach. Projekt pracowni SUD Architekt Polska pozwoli nadać historycznej przestrzeni nową energię.

W budowie są dwa budynki ze 131 mieszkaniami. B8, usytuowany pomiędzy zabytkowymi stajniami, zaoferuje 95 lokali, a kameralny, pięciokondygnacyjny B14 przy ulicy Ułańskiej – 36. Do wyboru będą układy od jednego do pięciu pokoi, o powierzchniach od 26 do 132 m². Oba budynki połączy dwupoziomowa hala garażowa. Oddanie ich do użytku zaplanowano na IV kwartał 2028 roku.

Atuty Cavallii sięgają również poza samo osiedle. Łazarz daje dostęp do miejskiej energii, lokalnej gastronomii i zieleni. Spacer w Parku Wilsona, wizyta w Poznańskiej Palmiarni czy aktywne popołudnie w Parku Kasprowicza mogą być częścią zwykłego dnia. Wielofunkcyjna Cavallia powstaje zgodnie z koncepcją 15-minutowego miasta, w którym zakupy, usługi, odpoczynek i spotkania są blisko domu.

Docelowo na 5,5-hektarowym terenie powstanie około 800 mieszkań, a zakończenie całej inwestycji planowane jest na 2030 rok. Pierwszy etap ma już mieszkańców i międzynarodową nagrodę. Drugi otworzy kolejne możliwości zamieszkania w miejscu, które od ponad wieku ma własny charakter.

Artykuł Cavallia wygrywa CEE Investment Awards 2026. Poznański Łazarz ma nagrodzony adres pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

• W dniach 22–23 czerwca 2027 r. w Gdańsku spotka się ponad 2000 zaproszonych na wydarzenie liderów biznesu, energetyki i technologii.
• Europa Środkowo-Wschodnia umacnia swoją pozycję jako dynamicznie rozwijający się region gospodarczy, przyciągający coraz większe inwestycje, rozwijający przemysł i generujący rosnące zapotrzebowanie na zaawansowane technologie dla energii.

Warszawa, 05.11.2026 — Schneider Electric, globalny lider w zakresie technologii dla energii, wybrał Polskę na gospodarza europejskiej odsłony Schneider Electric Tech World – jednego z najważniejszych wydarzeń w globalnym kalendarzu firmy. Wybór ten stawia Polskę, a także całą Europę Środkowo-Wschodnią, w centrum dyskusji o transformacji energetycznej, nowych technologiach i cyfrowej gospodarce.

Schneider Electric Tech World Europe 2027 obejmie prezentacje najnowszych technologii, sesje eksperckie oraz dyskusje z udziałem liderów biznesu i branży na temat wyzwań, które w nadchodzących latach będą decydować o konkurencyjności przedsiębiorstw i całych gospodarek. W centrum uwagi znajdą się rosnące zapotrzebowanie na energię, rozwój sztucznej inteligencji (AI), przyszłość centrów danych oraz modernizacja przemysłu i infrastruktury.

Europa Środkowo-Wschodnia łączy silne kompetencje inżynieryjne i przemysłowe z dynamicznie rosnącą skalą inwestycji w energetykę, infrastrukturę i nowe technologie. To region, który nie tylko wdraża innowacje, ale coraz częściej sam je tworzy. Organizacja Schneider Electric Tech World Europe
w Gdańsku pozwoli nam zaprezentować ten potencjał międzynarodowej społeczności biznesowej oraz naszym klientom z całego regionu – mówi Ionut Farcas, Zone President, Central Eastern Europe, Schneider Electric.

Polska w centrum transformacji energetycznej i cyfrowej Europy

Wybór Polski na gospodarza Schneider Electric Tech World odzwierciedla rosnące znaczenie naszego kraju jako ośrodka globalnych inwestycji, rozwoju nowych technologii i transformacji energetycznej. Polska jest dziś nie tylko jednym z największych rynków Europy Środkowo-Wschodniej, ale również kluczowym ośrodkiem przemysłowym, inżynieryjnym i technologicznym regionu.

Za tym potencjałem stoją konkretne liczby i inwestycje. Według danych Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) polska gospodarka odnotowała wzrost o 3,8%, a Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) poinformował, że PKB Polski po raz pierwszy przekroczyło w 2025 r. poziom 1 bln dolarów. Międzynarodowe firmy technologiczne rozwijają swoją działalność w Polsce, dostrzegając zarówno wysokie kompetencje lokalnych specjalistów, jak i możliwości dalszego wzrostu. Jednocześnie kraj stoi przed jedną z największych w swojej historii modernizacji infrastruktury energetycznej. Rozbudowa i cyfryzacja sieci elektroenergetycznych, rozwój morskiej energetyki wiatrowej, przygotowania do budowy elektrowni jądrowej oraz rosnące zapotrzebowanie na moc obliczeniową tworzą nowe możliwości dla dostawców technologii i całego ekosystemu biznesowego.

Gdańsk i Pomorze odzwierciedlają wiele zjawisk kształtujących przyszłość energetyki i przemysłu. Rozwijający się ekosystem innowacji, infrastruktury i technologii, a także postępujący rozwój gospodarczy sprawiają, że region stanowi właściwe miejsce do rozmów o zrównoważonym rozwoju, elektryfikacji, cyfryzacji i odporności. Organizacja Schneider Electric Tech World Europe 2027 w Gdańsku pozwala powiązać te dyskusje z miejscem, w którym transformacja już nabiera realnych kształtów.

Schneider Electric jest częścią tych przemian. Firma ma ugruntowaną i znaczącą pozycję na polskim rynku – zatrudnia ponad 2500 osób, a jej działalność obejmuje cztery biura, trzy lokalne zakłady produkcyjne oraz siedem centrów kompetencji i rozwoju talentów Grupy Schneider Electric.

O możliwość organizacji wydarzenia Polska rywalizowała z wieloma lokalizacjami w Europie. To, że ostatecznie wybór padł na nasz kraj, pokazuje, jak wiele ma on do zaoferowania. Realizowane są tu inwestycje, których skala jeszcze nieco ponad dekadę temu byłaby trudna do wyobrażenia. Schneider Electric Tech World to okazja nie tylko do zaprezentowania najnowszych technologii, ale także do przedstawienia Polski jako miejsca, w którym pojawiają się nowe możliwości dla biznesu, sektora energetycznego i przemysłu – mówi Anna Nowak-Jaworska, prezeska Schneider Electric Polska.

Advancing Energy Tech w działaniu

Schneider Electric Tech World będzie przestrzenią do dyskusji na temat przyszłości technologii i ich praktycznych zastosowań. To właśnie Advancing Energy Tech w działaniu – poznawanie rozwiązań, które pomagają przedsiębiorstwom zwiększać efektywność, odporność i konkurencyjność, a jednocześnie odpowiadają na rosnące potrzeby w obszarze energii i cyfryzacji.

Program wydarzenia skoncentruje się na czterech obszarach: rozbudowie infrastruktury wspierającej rozwój AI i centrów danych; zwiększaniu produktywności przemysłu dzięki automatyzacji i cyfryzacji; modernizacji infrastruktury energetycznej; a także przekształcaniu budynków i domów w bardziej inteligentne i efektywne przestrzenie. Podczas wydarzenia uczestnicy będą mogli przyjrzeć się najnowszym technologiom Schneider Electric w działaniu, a także spotkać ekspertów i przedstawicieli różnych branż i rynków.

O Schneider Electric

Schneider Electric to globalny lider w zakresie technologii dla energii, który wspiera produktywność i zrównoważony rozwój poprzez elektryfikację, automatyzację i cyfryzację przemysłu, biznesu oraz gospodarstw domowych. Nasze rozwiązania sprawiają, że budynki biurowe i mieszkalne, centra danych, zakłady przemysłowe, obiekty infrastruktury krytycznej i sieci energetyczne funkcjonują jako otwarte, połączone ekosystemy, które są bardziej wydajne, odporne
i zrównoważone. Portfolio Schneider Electric obejmuje inteligentne urządzenia, architektury projektowane pod konkretne potrzeby, systemy wykorzystujące sztuczną inteligencję, usługi cyfrowe oraz doradztwo biznesowe. Nasz zespół to 160 000 pracowników, w tym prawie 2,5 tysiąca specjalistów w samej Polsce, oraz milion partnerów w ponad 100 krajach na całym świecie. Dzięki wspólnemu zaangażowaniu w innowacje i odpowiedzialne podejście do środowiska, Schneider Electric jest niezmiennie zaliczany do najbardziej zrównoważonych przedsiębiorstw na świecie.

Artykuł Polska została wybrana na gospodarza Schneider Electric Tech World Europe 2027. Globalne wydarzenie technologiczne odbędzie się w Gdańsku pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

„Jeden rodzaj rękawic zazwyczaj nie jest w stanie optymalnie zabezpieczyć przed wieloma zagrożeniami” – wyjaśnia Boris Bachschijan, menedżer ds. produktów w firmie Mewa, który od 25 lat zajmuje się rękawicami ochronnymi. Zaleca, by starannie dobierać rękawice pod kątem rodzaju zagrożenia, klasy ochrony i właściwości materiału. Jak podkreśla, ważne są również dopasowanie i komfort noszenia, by rękawice były konsekwentnie stosowane przez pracowników. Niewłaściwe rozmiary, sztywne materiały lub niewygodne szwy mogą znacznie obniżyć akceptację rękawic w codziennej pracy.

Znaczenie certyfikacji

Podstawowe wymagania dotyczące ochrony rąk określono w normie DIN EN 21420. Podobnie jak wszystkie środki ochrony indywidualnej, rękawice ochronne dzieli się na trzy kategorie ryzyka. W przypadku produktów kategorii II i III właściwości ochronne muszą być oznaczone w postaci piktogramów, a także symboli odpowiednich norm dotyczących badań kontrolnych oraz wydajności. Dzięki temu od razu widać, przed jakimi zagrożeniami chronią dane rękawice. Niezależnie od kategorii rękawice ochronne muszą posiadać oznaczenie CE, które potwierdza, że są one zgodne z wymogami obowiązującymi w Unii Europejskiej. „Oprócz oznaczeń znajdujących się na rękawicach należy także zwrócić uwagę na ogólne informacje zawarte w instrukcji producenta, ponieważ dopiero wszystkie te elementy stanowią podstawę niezawodnej, sprawdzonej ochrony” – wyjaśnia Bachschijan.

Ważna kwestia: trwałość

Niedrogie rękawice niekoniecznie są jednocześnie najbardziej opłacalnym rozwiązaniem. Wysoka jakość zarówno materiałów jak i wykonania, dobra ergonomia oraz zastosowanie zgodne z przeznaczeniem sprawią, że rękawice posłużą dłużej. Pozwala to ograniczyć koszty zakupu i przerwy w pracy. „Produkty o długiej żywotności są bardziej opłacalne w całym okresie użytkowania i pozwalają oszczędzać zasoby“, podkreśla Bachschijan.

Również w zakresie środków ochrony rąk rośnie popyt na materiały pochodzące z recyklingu i procesy produkcyjne przyjazne dla środowiska. Rękawice ochronne nie są jeszcze dostępne w ramach kompleksowej usługi, ponieważ przemysłowy proces ich prania bez utraty jakości stanowi wyzwanie techniczne, jak wyjaśnia ekspert firmy Mewa. Przy wyborze produktów i dostawców asortymentu artykułów BHP w sklepie internetowym firma Mewa kieruje się ściśle określonymi kryteriami. Należą do nich trwałość, jakość oraz produkcja i opakowania pozwalające oszczędzać zasoby.

Aktualny trend to wielofunkcyjność i inteligentne rozwiązania

Dzięki nowym materiałom, zaawansowanym technologicznie rodzajom przędzy oraz innowacyjnym powłokom branża środków ochrony indywidualnej będzie się dalej rozwijać. Trend zmierza w kierunku rozwiązań wielofunkcyjnych, które spełniają wiele wymagań w zakresie ochronny. Jednocześnie poprawia się ergonomia i komfort noszenia. „Dzięki integracji czujników czy cyfrowych interfejsów do wymiany danych w przyszłości pojawią się inteligentne rozwiązania, które będą rozpoznawać zagrożenia i dostarczać na przykład informacje o stanie funkcji ochronnych rękawic” – przewiduje Bachschijan.

Mewa

Grupa Przedsiębiorstw Mewa z siedzibą w Wiesbaden jest jednym z wiodących europejskich dostawców oferujących kompleksowy serwis tekstyliów przemysłowych, a także liderem rynku w Niemczech. Głównymi elementami oferty są czyściwa wielokrotnego użytku, a także odzież robocza i ochronna dla przemysłu, rzemiosła, gastronomii oraz sektora medycznego. Usługa B2B obejmuje konsultacje, dostawę, pielęgnację i naprawę oraz wymianę tekstyliów zgodnie z certyfikowanymi standardami jakości, higieny i bezpieczeństwa.

W Europie odzież roboczą firmy Mewa nosi ponad 1,1 mln pracowników, a 3,1 mln osób używa czyściw wielokrotnego użytku do czyszczenia maszyn i urządzeń.

Mewa jest firmą rodzinną, posiada w Europie 54 lokalizacje, zatrudnia 6400 pracowników, zaopatruje ponad 200 000 klientów. W 2025 roku obroty firmy wyniosły 967,9 mln euro.

Firma Mewa została założona w 1908 roku i jest pionierem w obszarze zrównoważonych usług tekstylnych. Strategia firmy jest konsekwentnie zorientowana na zrównoważony rozwój. Firma Mewa otrzymała wiele wyróżnień i nagród za zorientowanie na klienta oraz zarządzanie jakością i zasobami.

Więcej informacji:

www.mewa-service.pl

https://www.mewa-service.pl/prasa/

www.facebook.com/MEWADienstleistung

instagram.com/ mewa_textilservice

Artykuł Ochrona rąk w przemyśle i rzemiośle pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

Dwanaście edycji konkursu i nowe perspektywy dla młodych twórców

Konkurs TEORIA od dwunastu edycji tworzy przestrzeń dla młodych architektów i architektek, którzy chcą rozwijać własny język opowiadania o architekturze, mieście i ich kulturowych uwarunkowaniach. Inicjatywa Fundacji im. Stefana Kuryłowicza wykracza poza tradycyjnie rozumianą praktykę projektową, zachęcając do krytycznego spojrzenia na przestrzeń oraz podejmowania tematów związanych z jej społecznym, historycznym i kulturowym wymiarem. Ważnym elementem programu jest rozwijanie kompetencji pisarskich i tworzenie warunków do wymiany myśli między przedstawicielami różnych dziedzin.

Tegoroczna, XII edycja konkursu była ostatnią realizowaną w dotychczasowej formule. Jej rozstrzygnięcie przyniosło szczególne wyróżnienie. Nagrodę Główną otrzymał Jakub A. Krzysztofik za opowiadanie „Niewidzialne Miasto”. Jury po raz pierwszy w historii konkursu przyznało najwyższe wyróżnienie tekstowi literatury pięknej, doceniając jego oryginalną formę oraz sposób, w jaki autor przedstawił konsekwencje współczesnych decyzji dotyczących kształtowania miast i przestrzeni.

Książka laureata i finał tegorocznej edycji

Jednym z najważniejszych punktów gali będzie promocja książki Jakuba A. Krzysztofika, przygotowanej na podstawie nagrodzonej pracy i opatrzonej przedmową redaktora Jakuba Głaza. Publikacja ukaże się jako dwunasty tom serii wydawniczej Fundacji „Architektura Kultury – Kultura Architektury”. Jej wydanie stanowi zwieńczenie procesu konkursowego, w którym młodzi twórcy rozwijają swoje pomysły pod okiem doświadczonych przedstawicieli środowiska architektonicznego, kultury i mediów.

Tegoroczna edycja, podobnie jak poprzednie, obejmowała warsztaty pisania o architekturze, pracę koncepcyjną oraz przygotowanie autorskich tekstów. Tematem przewodnim było „Miasto widziane oczami kuriera”. Uczestnicy przyglądali się przestrzeni miejskiej z perspektywy osób, których codzienna praca wiąże się z nieustannym przemieszczaniem się po mieście. Takie spojrzenie pozwoliło podjąć szerszą refleksję nad dostępnością, organizacją i społecznym wymiarem współczesnej przestrzeni.

Nowy etap działalności Fundacji. Grant stypendialny od 2027 roku

Gala będzie również okazją do przedstawienia nowej formuły programu Fundacji im. Stefana Kuryłowicza. W 2027 roku organizacja rozpocznie kolejny, siedmioletni etap działalności, w którym dotychczasowe doświadczenia związane ze wspieraniem młodych architektów i rozwijaniem debaty o architekturze znajdą kontynuację w nowym programie obejmującym grant stypendialny.

Zmiana formuły oznacza kolejny krok w realizacji misji Fundacji, której istotą pozostaje tworzenie przestrzeni dla niezależnego myślenia, poszukiwań twórczych i nowych głosów w dyskusji o architekturze. Szczegółowe informacje dotyczące zasad przyznawania grantu oraz jego założeń zostaną przedstawione podczas gali, a następnie opublikowane na stronie Fundacji.

Ważnym elementem budowania tej społeczności jest także zainicjowany przez Fundację Klub Laureata FSK. Nowa inicjatywa ma służyć podtrzymywaniu relacji między uczestnikami i laureatami wcześniejszych edycji programów, tworząc przestrzeń do spotkań, wymiany doświadczeń i dalszego rozwoju zawodowego. Pierwsze spotkanie Klubu odbyło się w siedzibie Fundacji Dom Holenderski, w modernistycznym budynku zaprojektowanym przez Bohdana Lacherta i Józefa Szanajcę.

Architektura jako niezmienny punkt odniesienia

Rozpoczynający się w 2027 roku nowy etap działalności Fundacji pozostaje związany z ideami, które przyświecały jej Patronowi, architektowi Stefanowi Kuryłowiczowi. W centrum zainteresowania organizacji niezmiennie znajduje się architektura rozumiana szerzej niż projektowanie budynków, jako dziedzina silnie powiązana z kulturą, społeczeństwem i jakością życia.

„Zamknięcie dwunastej edycji Konkursu TEORIA nie oznacza końca naszej misji, lecz naturalny moment, by nadać jej nową formę. Przez lata konkurs tworzył przestrzeń dla młodych osób, które chciały rozwijać własny sposób myślenia i mówienia o architekturze. Chcemy kontynuować tę ideę, jednocześnie otwierając przed kolejnym pokoleniem twórców nowe możliwości. Grant stypendialny będzie ważnym elementem tego kierunku. Zależy nam, aby Fundacja nadal była miejscem spotkania, wymiany myśli i wspierania odważnych, wartościowych inicjatyw” – mówi prof. arch. Ewa Kuryłowicz, Przewodnicząca Rady Fundacji im. Stefana Kuryłowicza.

Gala będzie pierwszą okazją do zaprezentowania idei nowego grantu stypendialnego oraz kierunków, w jakich Fundacja zamierza rozwijać swój program w kolejnych latach. Więcej informacji na temat jego założeń i formuły zostanie przedstawionych podczas wydarzenia, a następnie opublikowanych na stronie Fundacji.

XII edycja Konkursu TEORIA została objęta Patronatem Honorowym Prezydenta m.st. Warszawy

Patroni, Partnerzy i Przyjaciele: Kuryłowicz + Architekci, Kongres Architektury Polskiej, Kontakt-Simon, Aluprof, Laboratorium Architektury 60+, Spectra Lighting, Hörmann Polska, Schindler Polska, Geberit, Develia Vita w domu, Warbud SA, Stowarzyszenie im. Ludwiga van Beethovena, Kancelaria PRIMA TAX & LEX Jan Wiśniewski, Kazimierski Ośrodek Kultury Promocji i Turystyki, Wydział Architektury Politechniki Gdańskiej, Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, Stowarzyszenie Architektów Polskich, Polska Akademia Nauk, Architektura-murator, Architektura i Biznes, Builder Polska, NN6T notes na 6 tygodni, Dom WPROST, WPROST

Więcej informacji: https://fundacja-sk.pl/

Artykuł Fundacja im. Stefana Kuryłowicza zamyka dwunastą edycję konkursu TEORIA i zapowiada nowy program stypendialny pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

Kościół w Ślęży – poszanowanie dla tradycji

Już na pierwszy rzut oka kościół znajdujący się na Górze Ślęża, na Dolnym Śląsku, zwraca uwagę swoją wyrazistą formą. Ten zabytkowy obiekt sakralny został poddany renowacji, w ramach której wymieniono okna fasadowe. Proces ten wymagał ścisłego dostosowania do wytycznych, tak by nowe elementy harmonijnie wpisały się w istniejący wyraz budowli, przy jednoczesnym poszanowaniu jej historycznego i sakralnego charakteru. Zamontowana stolarka pionowa FAKRO INNOVIEW wpisała się w specyfikę obiektu. Drewniane, sosnowe okna łączą właściwości termoizolacyjne i akustyczne ze starannie dopracowaną formą. Ciepłe wybarwienie profili w tonacji brązowej doskonale współgra z kamiennymi ścianami, tworząc spójną i subtelną kompozycję. Z kolei łukowa konstrukcja okien z charakterystycznymi szprosami nawiązuje do tradycyjnego układu przeszkleń, podtrzymując rytm architektury minionych stuleci.

Z szacunku dla historii – Bastion Sakwowy we Wrocławiu

XIX-wieczny Bastion Sakwowy we Wrocławiu, stanowiący niegdyś część systemu obronnego miasta, po rewitalizacji został przekształcony w przestrzeń przeznaczoną dla działalności kulturalnej i rekreacyjnej. Zamontowane okna łukowe FAKRO INNOVIEW o konstrukcji rozwierno-uchylnej, wzbogacone zostały o dekoracyjne szprosy. Naturalny, drewniany surowiec, z którego wykonano okna, podkreślił historyczny klimat budynku, tworząc jednocześnie pomost między przeszłością, a teraźniejszością. Dodatkowo okna od strony wnętrza wzbogacono o prosty, nowoczesny profil REGULAR, który bardzo dobrze komponuje się z klasyczną architekturą. W efekcie udało się utrzymać charakter historyczny, który podkreśla i uwydatnia kulturalne dziedzictwo miasta.

Wille Marzewickie w stylu klasycznym

We Wrocławiu odnajdziemy również inne charakterystyczne realizacje, w których zastosowano niestandardowe rozwiązania w zakresie pionowej stolarki okiennej. Nieopodal Lasu Mokrzańskiego znajdują się Wille Marzewickie, których kompozycja nawiązuje do estetyki klasycznych rezydencji. Ich architektura zwraca uwagę harmonią form oraz starannie dobranymi proporcjami. Zastosowane okna pionowe INNOVIEW z charakterystycznymi szprosami nadają elewacji wyrafinowany charakter, przywołując skojarzenia z zabytkowymi budowlami o niepowtarzalnej atmosferze. Przyjęły one formę okien typu portfenetr, określanych również mianem okien francuskich – przeszklenia prowadzone od podłogi aż po sufit tworzą płynne przejście pomiędzy wnętrzem a otoczeniem. Od strony elewacji okna uzupełniono subtelną balustradą, która nie zakłóca spójności architektonicznej bryły. Duża powierzchnia szkła umożliwia napływ naturalnego światła do wnętrza i potęguje wrażenie przestronności. Do produkcji okien wykorzystano drewno meranti – egzotyczny surowiec ceniony za szlachetny i elegancki wygląd. Zastosowana stolarka wspiera również izolację termiczną, co ma szczególne znaczenie ze względu na mieszkalną funkcję budynku.

Wielopowierzchniowe przeszklenia

Nie tylko obiekty zabytkowe czy apartamenty korzystają z potencjału unikatowych rozwiązań. W domach jednorodzinnych niestandardowa stolarka pionowa INNOVIEW stanowi odpowiedź na potrzeby mieszkańców, umożliwiając dopasowanie projektu do charakteru budynku i otoczenia. Wielopowierzchniowe przeszklenia o imponujących wymiarach, sięgających nawet do 12 m długości i 2,8 m wysokości, tworzą rozległe tafle szkła otwierając dom na otaczający krajobraz. Podkreśla to nowoczesny charakter architektury, a jednocześnie zapewnia komfort, funkcjonalność oraz poczucie większej przestrzeni.

www.fakro.pl

Artykuł Stolarka pionowa INNOVIEW w niestandardowych projektach pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

Sprawny montaż to nie tylko odpowiednio dobrane materiały, ale również narzędzia dopasowane do konkretnych zadań. Z myślą o potrzebach profesjonalnych wykonawców NYXON wprowadza do oferty akcesoria, które wspierają codzienną pracę i usprawniają realizację kolejnych etapów montażu.

Wśród nowości znajdują się wyciskacze do mas i klejów o pojemności 600 ml oraz wyciskacze do kartuszy 300 ml – zarówno w wersjach ręcznych, jak i akumulatorowych. Modele akumulatorowe są wyposażone w dwie wymienne baterie, co ułatwia kontynuowanie pracy po wymianie źródła zasilania. Różne warianty pozwalają dobrać narzędzie do rodzaju stosowanego materiału, wielkości opakowania oraz preferowanego sposobu aplikacji.

Ofertę uzupełnia młotek 2 w 1 z łopatką do montażu okien, łączący dwie funkcje w jednym narzędziu. Przy pracach związanych z uszczelnianiem przydatny może być gumowy wałek dociskowy, ułatwiający równomierne dociskanie taśm do podłoża. Z kolei akumulatorowy opryskiwacz ciśnieniowy o pojemności 1,5 l oraz przyssawka próżniowa o średnicy 210 mm stanowią dodatkowe wyposażenie do wybranych prac wykonywanych na budowie.

Wśród dostępnych produktów znajdują się również wiertła do metalu, które uzupełniają zestaw akcesoriów wykorzystywanych podczas prac montażowych i warsztatowych. Dzięki temu oferta obejmuje rozwiązania przydatne na różnych etapach realizacji – od przygotowania elementów, przez aplikację klejów i mas, po uszczelnianie oraz manipulowanie elementami stolarki.

Rozszerzając ofertę akcesoriów, NYXON rozwija asortyment skierowany do profesjonalistów z branży stolarki otworowej, dla których liczą się funkcjonalność narzędzi, wygoda użytkowania i odpowiednie przygotowanie do każdego etapu montażu.

Więcej informacji: https://nyxon.pl/k/akcesoria/

O firmie NYXON

NYXON oferuje rozwiązania wykorzystywane w montażu stolarki okiennej i drzwiowej, w tym podwaliny, termoparapety oraz akcesoria montażowe.

Więcej informacji: www.nyxon.pl

Partnerzy nowej edycji kampanii „TERMOMODERNIZACJA+DOBRY MONTAŻ”: FAKRO, GLASSOLUTIONS, HÖRMANN, KLIMAS WKRĘT-MET, KRISHOME, NYXON,  POLSKIE STOWARZYSZENIE PRODUCENTÓW STYROPIANU, SOMFY, SOUDAL, TERMOPROFI, WIŚNIOWSKI.

Patron honorowy: Ministerstwo Rozwoju i Technologii

Patroni merytoryczni: APPLiA Polska, Instytut Techniki Budowlanej, Fundacja Świadomi Klimatu, Polska Izba Budownictwa, Polskie Stowarzyszenie Dekarzy, Porozumienie Branżowe na Rzecz Efektywności Energetycznej POBE, Stowarzyszenie Producentów i Importerów Urządzeń Grzewczych, Polski Związek Producentów i Przetwórców Izolacji Poliuretanowych PUR i PIR „SIPUR”

Patroni medialni: all4build.pl, Bramy21.pl, Budnet.pl, Budowa.com.pl, Budowa.org, Budowlanematerialy.eu, Budownictwo.co, Budownictwo.org, BudownictwoB2B.pl, Budujemy Dom, Dachy.info.pl, Dom Idealny, Domenergo.com, Domszytynamiare.pl, Dom z Ogrodem, Drzwi21.pl, Eco Miasto, Ekspert Budowlany, Forum-budowlane.pl, Forum Branżowe, Forum-budowlane.pl, Forumfirm.eu, Inwestycje.plus, Izolacje, Kb.pl, Kwartalnik Okno, Ladnydom.pl, Ładny Dom, Materiały Budowlane, Monter Stolarki, Murator, Muratorplus.pl, Nasz Dekarz, Naszemedia.info, Nature World, Obud.pl, Okna21.pl, Oknonet.pl, Oknoserwis.pl, Oslony21.pl, Pasywny-budynek.pl, Poradybudowlane.com.pl, Przegląd Budowlany, RBT Magazyn, Receptynadom.pl, Stolarkabudowlana.eu, Stolarstwo.org, Świat Szkła, Teraz Dom, Terazdom.pl, Wybudujemy.com.pl.

Artykuł Nowości w ofercie NYXON. Akcesoria, które wspierają codzienną pracę monterów pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

• Greenvolt Power uruchomiła dwa pierwsze bateryjne magazyny energii w Japonii, o łącznej mocy 4 MW i pojemności 8 MWh.
• Dwie niezależne instalacje, zlokalizowane na wyspie Kiusiu w południowo-zachodniej Japonii, działają w modelu rynkowym (merchant), uzyskując przychody z uczestnictwa w rynku energii elektrycznej.
• Uruchomienie nowych instalacji umacnia globalną pozycję Greenvolt w sektorze magazynowania energii. Portfel projektów BESS Grupy w Europie, Ameryce Północnej i Azji obejmuje około 4,6 GW, z czego ponad 1 GW stanowią projekty w budowie lub już eksploatowane. Dotychczas Grupa sprzedała projekty o łącznej mocy przekraczającej 800 MW.

Grupa Greenvolt, za pośrednictwem Greenvolt Power, spółki odpowiedzialnej za rozwój wielkoskalowych projektów odnawialnych źródeł energii, uruchomiła swoje pierwsze dwa bateryjne magazyny energii (BESS) w Japonii. To kolejny krok w umacnianiu obecności Grupy na rynku azjatyckim.

Obie instalacje znajdują się na wyspie Kiusiu, w południowo-zachodniej części Japonii. Są to niezależne magazyny energii o łącznej mocy 4 MW i pojemności 8 MWh. Funkcjonują w modelu merchant, w którym przychody generowane są poprzez uczestnictwo w rynku energii elektrycznej. Jednocześnie instalacje wspierają elastyczność i odporność sieci elektroenergetycznej.

Uruchomienie projektów w Japonii stanowi kontynuację ostatnich przedsięwzięć Greenvolt Power w sektorze magazynowania energii. W Polsce Grupa zakończyła realizację magazynów energii w Ełku i Turośni Kościelnej, o łącznej mocy 400 MW i pojemności 1,6 GWh, a także rozpoczęła budowę instalacji w Siedlcach (600 MW/2,4 GWh), jednego z największych projektów BESS w Europie. Z kolei na Węgrzech Greenvolt oddała do eksploatacji magazyn energii Buj o mocy 99,8 MW i pojemności 288,6 MWh.

– Uruchomienie naszych pierwszych magazynów energii w Japonii to ważny krok w umacnianiu obecności Greenvolt w Azji i dalszym rozwoju działalności Grupy na trzech kontynentach. Dysponujemy jednym z największych portfeli projektów BESS w Europie, a łączna moc instalacji znajdujących się w budowie lub eksploatacji wynosi około 1 GW. Konsekwentnie rozwijamy działalność w tym sektorze na kolejnych rynkach – powiedział João Manso Neto, CEO Greenvolt Group.

– Japonia jest kolejnym rynkiem, na którym Greenvolt Power z powodzeniem uruchomiła projekty magazynowania energii. Nadal poszukujemy możliwości rozwoju na rynkach azjatyckich, na których jesteśmy obecni, czyli w Japonii, Korei Południowej i Indonezji. Rosnące zapotrzebowanie na energię elektryczną stwarza możliwości wykorzystania doświadczenia, które zdobyliśmy, realizując projekty w różnych warunkach rynkowych i biznesowych – powiedział Spiros Martinis, CEO Greenvolt International Power.

Portfel projektów magazynowania energii Greenvolt w Europie, Ameryce Północnej i Azji obejmuje obecnie około 4,6 GW. Ponad 1 GW stanowią projekty znajdujące się w budowie lub eksploatacji, a instalacje o łącznej mocy przekraczającej 800 MW zostały dotychczas sprzedane w ramach strategii rotacji aktywów Grupy.

Oprócz wielkoskalowych instalacji magazyny energii odgrywają coraz większą rolę w rozwiązaniach z zakresu energetyki rozproszonej, które Greenvolt oferuje przedsiębiorstwom na kilku rynkach europejskich. Uzupełniają one instalacje fotowoltaiczne, umożliwiając firmom bardziej elastyczne zarządzanie zużyciem energii.

O Greenvolt Group

Greenvolt, spółka należąca do portfela KKR, jest grupą działającą w 100% w obszarze energii odnawialnej, obecną na 20 rynkach w Europie, Ameryce Północnej i Azji. Grupa oferuje rozwiązania w zakresie energii odnawialnej w trzech głównych obszarach działalności: zrównoważona biomasa, poprzez Greenvolt Biomass, produkując energię z pozostałości leśnych i poużytkowego drewna miejskiego w 7 elektrowniach w Portugalii i Wielkiej Brytanii; projekty wielkoskalowe, poprzez Greenvolt Power, rozwijając wielkoskalowe projekty wiatrowe, fotowoltaiczne i magazynowania energii na kilku rynkach europejskich, w Stanach Zjednoczonych i Azji, z łącznym portfelem projektów o mocy 12,7 GW; oraz generacja rozproszona, poprzez Greenvolt Next, koncentrując się na rozwiązaniach B2B w zakresie instalacji, utrzymania i finansowania fotowoltaiki na potrzeby indywidualnej i zbiorowej autokonsumpcji, a także elektromobilności, oświetlenia LED, instalacji dachowych, carportów i magazynów energii, z ponad 1 GW zakontraktowanej mocy na 12 rynkach w Europie.

O Greenvolt Power

Greenvolt Power, część Greenvolt Group, światowego lidera w dziedzinie energii w 100% odnawialnej, działa w segmencie projektów wielkoskalowych, specjalizując się w lądowej energetyce wiatrowej, fotowoltaice i magazynowaniu energii. Dzięki szerokim kompetencjom w zakresie rozwoju projektów spółka wyróżnia się również w obszarze finansowania, budowy, eksploatacji i zarządzania wielkoskalowymi aktywami. Greenvolt Power jest obecny na wielu rynkach w Europie, Ameryce Północnej i Azji i posiada portfel projektów ważony prawdopodobieństwem ich realizacji o łącznej mocy 12,7 GW, z czego 6,0 GW stanowią projekty co najmniej na etapie gotowości do budowy (RTB) lub sprzedane. Spółka należy również do czołowych światowych deweloperów bateryjnych magazynów energii (BESS), z portfelem projektów o mocy około 4,6 GW.

Artykuł GREENVOLT URUCHAMIA SWOJE PIERWSZE MAGAZYNY ENERGII W JAPONII pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

Od czego zacząć termomodernizację?

Przed podjęciem jakichkolwiek działań warto przeprowadzić audyt energetyczny. Pozwala on określić, przez które przegrody budynek traci najwięcej ciepła i które inwestycje zapewnią największy efekt przy najniższych nakładach finansowych.

OFERTA FIRMY

URSA Polska sp. z o.o.

URSA PUREFLOC

ZOBACZ PRODUKT → ZAPYTAJ O PRODUKTTEL. +48 32 268 0101

WWW

Profesjonalny audyt wskazuje między innymi stan izolacji ścian, dachu, stropów, stolarki okiennej i systemów grzewczych. Dzięki temu modernizacja energetyczna budynku przebiega w sposób przemyślany i ekonomiczny.

Gdzie ucieka najwięcej ciepła?

W starszych budynkach największe straty energii zazwyczaj występują przez dach lub nieocieplone poddasze. Szacuje się, że przez te elementy może uciekać nawet 25-30% ciepła. Dlatego jednym z najskuteczniejszych działań jest ocieplenie poddasza lub ocieplenie stropu nad ostatnią kondygnacją.

To rozwiązanie pozwala szybko osiągnąć wymierną poprawę efektywności energetycznej bez konieczności ingerencji w konstrukcję całego budynku. Co ważne, prace można często wykonać bez wyprowadzania się mieszkańców z domu.

Izolacja metodą wdmuchiwania

Coraz większą popularnością cieszy się izolacja termiczna budynków wykonywana metodą wdmuchiwania materiału izolacyjnego. Technologia ta umożliwia skuteczne docieplenie trudno dostępnych przestrzeni, takich jak stropy drewniane, poddasza nieużytkowe czy zamknięte przegrody szkieletowe.

Przykładem takiego rozwiązania jest URSA PUREFLOC Universal, biała wełna mineralna  przeznaczona do aplikacji metodą wdmuchiwania. Materiał szczelnie wypełnia izolowane przestrzenie, eliminując mostki termiczne, które często występują przy tradycyjnych metodach montażu.

Dzięki temu możliwe jest skuteczne zmniejszenie strat ciepła, a jednocześnie ograniczenie zakresu prac budowlanych. W wielu przypadkach proces docieplenia trwa zaledwie jeden dzień.

Komfort cieplny i niższe rachunki

Korzyści wynikające z dobrze przeprowadzonej termomodernizacji nie ograniczają się wyłącznie do oszczędności energii. Odpowiednio dobrana izolacja wpływa również na komfort cieplny i akustyczny mieszkańców.

W okresie zimowym pomieszczenia wolniej się wychładzają, natomiast latem poddasze jest lepiej chronione przed przegrzewaniem. W efekcie dom staje się bardziej komfortowy przez cały rok, a instalacje grzewcze i chłodzące pracują z mniejszym obciążeniem.

To właśnie dlatego termo-renowacja jest obecnie postrzegana nie tylko jako sposób na obniżenie kosztów eksploatacji, ale również jako inwestycja podnosząca wartość nieruchomości.

Energooszczędny dom bez dużej przebudowy

Wielu właścicieli budynków odkłada prace modernizacyjne w obawie przed skomplikowanym remontem. Tymczasem nowoczesne technologie izolacyjne pozwalają osiągnąć bardzo dobre rezultaty przy ograniczonym zakresie robót.

Ocieplenie poddasza, stropu lub innych przestrzeni metodą wdmuchiwania może być pierwszym krokiem do stworzenia energooszczędnego domu. Takie działania nie tylko poprawiają bilans energetyczny budynku, ale także pomagają spełnić coraz bardziej rygorystyczne wymagania dotyczące efektywności energetycznej.

Skuteczna termomodernizacja budynku nie musi oznaczać kosztownego generalnego remontu. Kluczem do sukcesu jest właściwe rozpoznanie miejsc największych strat energii, wykonanie audytu energetycznego i wybór odpowiedniej technologii izolacyjnej. Rozwiązania takie jak URSA PUREFLOC Universal pozwalają szybko przeprowadzić docieplenie istniejącego budynku, zapewniając trwałą poprawę efektywności energetycznej, większy komfort cieplny oraz zauważalne oszczędności na ogrzewaniu przez wiele lat.

Artykuł Termomodernizacja bez generalnego remontu. Jak skutecznie docieplić istniejący budynek? pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

Krzysztof Stanowski, dziennikarz i twórca Kanału Zero, powierzył zaprojektowanie swojego domu Marcinowi Klukowskiemu, architektowi i założycielowi Exterio Architektura. Dom powstający pod Warszawą, ma zostać zrealizowany głównie przy udziale polskich firm, a kolejne etapy jego budowy można śledzić w cyklu „Stan Surowy” publikowanym na Kanale Zero. Za projektem stoi koncepcja oparta na czterech wyraźnych motywach: strukturze, technologii, atmosferze i naturze. To właśnie one mają połączyć wymagania rodziny, charakter działki i ambicję stworzenia domu, który będzie jednocześnie wyrazisty, funkcjonalny i mocno osadzony w otaczającym go lesie.

Wszystko zaczęło się od domu, którego nie można było znaleźć

Historia tej współpracy nie zaczęła się przy biurku architekta ani od klasycznego briefu inwestorskiego. Jej początkiem był projekt, który Krzysztof Stanowski zobaczył wcześniej w mediach i który na tyle mocno zapadł mu w pamięć, że postanowił odnaleźć go w rzeczywistości.

Była to Rezydencja (z) Lewitujących Domów autorstwa pracowni Exterio pod przewodnictwem Marcina Klukowskiego. Charakterystyczna architektura projektu przyciągnęła uwagę Stanowskiego do tego stopnia, że zaczął szukać domu w terenie. Próbował ustalić, gdzie znajduje się prezentowana w materiałach realizacja, jeżdżąc rowerem po okolicy i wypatrując architektury, którą wcześniej znał jedynie z prezentacji.

Poszukiwania doprowadziły go ostatecznie do źródła – do pracowni Exterio prowadzonej przez Marcina Klukowskiego. Spotkanie dwóch osób, które początkowo połączył projekt oglądany z zewnątrz, szybko przerodziło się we współpracę nad znacznie bardziej osobistym przedsięwzięciem.

Rezydencja (z) Lewitujących Domów, proj. Exterio Architektura,  zdjęcia: Yassen Hristov.

Kolejnym krokiem było wspólne oglądanie domu inwestorów, który stał się dla Krzysztofa Stanowskiego jednym z punktów odniesienia przy pracy nad jego własnym domem. Nie chodziło jednak o kopiowanie gotowego rozwiązania. Przeciwnie – istniejąca architektura stała się początkiem rozmowy o tym, czego potrzebuje konkretna rodzina, jak powinna funkcjonować jej przestrzeń i w jaki sposób nowy budynek może odpowiedzieć na charakter miejsca.

Wśród najważniejszych założeń znalazły się spadziste dachy, zapewnienie maksymalnej prywatności od strony ulicy oraz otwarcie domu na otaczający go las. Istotny był również czytelny podział funkcjonalny – obok wspólnej przestrzeni do życia inwestorzy chcieli wyraźnie oddzielić strefę dziecięcą i rekreacyjną, miejsce do pracy oraz prywatną część sypialnianą. Jako architektoniczny punkt odniesienia Krzysztof Stanowski wskazał zrealizowaną przez Exterio Architektura Rezydencję (z) Lewitujących Domów, której rozwiązania i charakter stały się inspiracją do dalszych rozmów o jego własnym domu.

W ten sposób rozpoczęły się prace nad projektem Domu Zero. Koncepcję architektoniczną poprzedził szczegółowy wywiad z inwestorem, którego celem było możliwie dokładne poznanie potrzeb i stylu życia przyszłych mieszkańców. Na tej podstawie powstało zestawienie wszystkich pomieszczeń, uwzględniające ich funkcje oraz zakładane powierzchnie. Tak opracowany projekt funkcjonalny stał się punktem wyjścia do dalszych prac projektowych i pozwolił przełożyć oczekiwania rodziny na konkretne rozwiązania przestrzenne.

Sam budynek, ale również decyzje projektowe, proces budowy, pojawiające się wyzwania i kolejne etapy realizacji od początku są częścią opowieści prezentowanej widzom Kanału Zero w ramach cyklu „Stan Surowy”.

Cztery jako punkt wyjścia

Punktem wyjścia dla koncepcji Domu Zero było wyznaczenie czterech najważniejszych przestrzeni domu, które miały mieć widok na las. Przestrzeni dziennej, sypialni rodziców i dwóch pokoi dla dzieci.

Czwórka pojawia się w wielu kulturowo istotnych pojęciach – od czterech stron świata i żywiołów, przez pory roku i fazy księżyca, aż po cztery kwartały czy czterolistną koniczynę. W warstwie symbolicznej wiąże się również ze stabilnością, równowagą, solidnością, fundamentem, porządkiem i strukturą.

W Domu Zero czwórka nie jest jednak jedynie efektownym motywem. Została przełożona bezpośrednio na architekturę. Koncepcję oparto na czterech obszarach: strukturze, technologii, atmosferze i naturze. Każdy z nich odpowiada za inny wymiar projektu, a razem tworzą spójny system, w którym forma budynku wynika zarówno z potrzeb mieszkańców, jak i z warunków miejsca.

To szczególnie istotne, ponieważ dom ma służyć czteroosobowej rodzinie. Liczba mieszkańców została więc wpisana w samą kompozycję budynku. Cztery wyraźnie wyodrębnione segmenty – określane również jako wieże – porządkują zarówno bryłę, jak i projekt funkcjonalny domu. W dużym uproszczeniu jedna z nich mieści przestrzeń wspólną, kolejna należy do rodziców, a dwie pozostałe odpowiadają prywatnym strefom dzieci.

Cztery wieże zamiast jednej bryły

Pierwszym charakterystycznym elementem projektu jest jego struktura. Zamiast tworzyć jedną dużą, zwartą bryłę, architekt rozbił dom na cztery części. Dzięki temu budynek zyskuje bardziej wertykalny charakter, a jego forma zaczyna dialog z pionowymi pniami drzew, które tworzą naturalny kontekst działki.

Rozczłonkowanie bryły ma również wymiar praktyczny i przestrzenny. Mniejsze segmenty pozwalają ograniczyć skalę budynku i sprawić, że – mimo swojej wielkości – nie dominuje on nad otoczeniem. Jednocześnie podział na cztery części pozwala czytelnie odwzorować funkcje domu. Architektura staje się więc swego rodzaju mapą życia jego mieszkańców: poszczególne strefy mają własną tożsamość, ale wszystkie pozostają połączone wspólną przestrzenią.

W wizualizacjach widać tę ideę szczególnie wyraźnie. Cztery smukłe, wysokie bryły przypominają abstrakcyjne domy o stromych, graficznych dachach, ustawione między drzewami. Ich rytm powtarza rytm lasu, a przesunięcia poszczególnych segmentów tworzą pomiędzy nimi przestrzenie, przez które budynek otwiera się na ogród.

To właśnie ten balans między powtarzalnością i indywidualnością jest jednym z najciekawszych aspektów projektu. Dom jest wyraźnie złożony z części, ale nie sprawia wrażenia przypadkowego zbioru osobnych budynków. Wszystkie elementy podporządkowane są jednej kompozycji.

Technologia podporządkowana tempu

Drugim elementem jest technologia, która w Domu Zero ma bezpośrednio odpowiadać na jedno z największych wyzwań całego przedsięwzięcia: czas. Budynek ma powstawać nadążając za tempem powstającego programu, dlatego sposób jego wykonania nie może być traktowany jako kwestia drugorzędna.

Projekt zakłada połączenie kilku technologii budowlanych. Ostatecznie zdecydowano się na technologię monolityczną w części podziemnej, oraz żelbetową prefabrykowaną w części nadziemnej w połączeniu z prefabrykowanymi elementami stalowymi oraz prefabrykatami drewnianymi dla dachów. Takie rozwiązania odpowiadają na potrzebę powtarzalności i szybkiego montażu, a jednocześnie wpisuje się w założenia ekologiczne projektu.

W efekcie konstrukcja Domu Zero jest połączeniem wielu technologii dostępnych na rynku i pokazuje różnorodność możliwości dostępnych przy budowie domu.

To ważny aspekt całego projektu również dlatego, że „Stan Surowy” pozwala obserwować tę architekturę nie tylko jako gotowy obraz z wizualizacji, ale jako proces. Widz może zobaczyć, jak pomysł przechodzi od rysunku i modelu do rzeczywistej konstrukcji.

Dom, który zmienia charakter wraz z kierunkiem patrzenia

Trzecim ważnym wymiarem projektu jest atmosfera. W Domu Zero nie została ona sprowadzona do kwestii materiałów czy kolorystyki. Została zaprojektowana poprzez sposób, w jaki budynek otwiera się lub zamyka względem otoczenia.

Od strony frontowej dom ma być bardziej pełny, zamknięty i monolityczny. Ciemna elewacja oraz zwarta kompozycja czterech brył budują skojarzenia z ochroną, bezpieczeństwem i schronieniem. Architekt porównuje ten charakter do zamku czy twierdzy – miejsca, które od zewnątrz jest mocne i niedostępne, ale po przekroczeniu wejścia daje mieszkańcom poczucie bezpieczeństwa.

Po drugiej stronie domu sytuacja zmienia się niemal całkowicie. Od strony ogrodu bryły otwierają się poprzez duże przeszklenia. Nadwieszone części piętra tworzą podcienie, które dodatkowo rozszerzają przestrzeń użytkową i zapewniają osłonę przed deszczem oraz słońcem. W tej części architektura staje się lżejsza, bardziej otwarta i przyjazna.

To właśnie kontrast pomiędzy obiema stronami budynku nadaje mu charakter. Dom nie ma jednej twarzy. Od frontu chroni i oddziela, od strony ogrodu otwiera się i zaprasza do środka. Z jednej strony daje poczucie stabilności, z drugiej – kontaktu z przestrzenią i naturą.

Las nie jest tłem. Staje się częścią domu

Czwartym, być może najważniejszym kontekstem architektonicznym Domu Zero jest otaczająca budynek natura czyli las. To on w dużej mierze odpowiada za charakter całej koncepcji.

Ciemne kolory elewacji i wertykalne proporcje brył zostały dobrane tak, aby budynek możliwie naturalnie wpisywał się pomiędzy drzewa. Zamiast konkurować z otoczeniem, dom ma się w nim schować. Jego smukłe segmenty przypominają rytm pni, a ciemna kolorystyka pozwala architekturze wizualnie zniknąć wśród leśnej zieleni.

Jednocześnie działa tu zasada odwrotna: skoro dom ma wtapiać się w las, las ma również stać się częścią domu. Duże przeszklenia sprawiają, że drzewa są widoczne z wnętrza niemal jak element jego wyposażenia. Widok zmienia się wraz z porą dnia, pogodą i porami roku, dzięki czemu architektura nie pozostaje statyczna. Żyje rytmem miejsca, w którym powstaje.

Właśnie dlatego natura jest jednym z czterech filarów koncepcji, a nie jedynie estetycznym dodatkiem. Dom został pomyślany jako przestrzeń znajdująca się pomiędzy wnętrzem a lasem – z jednej strony dająca rodzinie prywatność i ochronę, z drugiej pozwalająca jej pozostawać w niemal nieustannym kontakcie z otoczeniem.

Od pierwszej kreski do stanu surowego

Dom Zero jest więc czymś więcej niż kolejną realizacją architektoniczną. To projekt, którego historia zaczęła się od fascynacji jednym domem, prowadziła przez rowerowe poszukiwania jego autora, a dziś jest dokumentowana na oczach widzów – od koncepcji po kolejne etapy budowy.

Marcin Klukowski nie projektował jednak Domu Zero jako powtórzenia wcześniejszej realizacji. Punktem wyjścia stał się sposób myślenia o architekturze: o tym, jak forma może wynikać z kontekstu, jak dom może odpowiadać na potrzeby konkretnej rodziny i jak technologia może wspierać ambitny harmonogram realizacji.

W efekcie powstał budynek, w którym symboliczna czwórka została przełożona na język architektury: cztery osoby, cztery bryły i cztery idee – struktura, technologia, atmosfera i natura.

Teraz pozostaje sprawdzić, jak ta koncepcja poradzi sobie z najtrudniejszym etapem – konfrontacją z rzeczywistością. Dom ma powstać pod Warszawą, a jego budowa jest na bieżąco relacjonowana w cyklu „Stan Surowy” na Kanale Zero. Tym razem widz nie otrzyma wyłącznie gotowego obrazu architektury. Będzie mógł obserwować, jak dom, który najpierw istniał na planszach, wizualizacjach i w wyobraźni jego mieszkańców, krok po kroku staje się rzeczywistością.

O autorze projektu:

Exterio to warszawska pracownia architektoniczna założona i prowadzona przez architekta Marcina Klukowskiego zajmująca się wszechstronnym projektowaniem, od założeń urbanistycznych po małą architekturę, specjalizująca się w projektowaniu wyjątkowych domów i rezydencji.

Od ponad 10 lat Exterio pomaga wymagającym klientom w zaprojektowaniu i wybudowaniu niestandardowych budynków w różnej skali. Portfolio pracowni składa się z ponad 100 projektów oraz kilkudziesięciu realizacji w całej Polsce.

Exterio tworzy architekturę dostępną i bliską ludziom, w której indywidualne potrzeby inwestora stają się fundamentem każdego projektu. Filozofia pracowni opiera się na przekonaniu, że proces powstawania projektu to współpraca między architektem a klientem, w wyniku której powstaje budynek dopasowany, „uszyty na miarę”, zarówno estetyczny i elegancki, jak i funkcjonalny i praktyczny.

Zespół Exterio łączy doświadczenie z kreatywnością i otwartością na różnorodne formy, dzięki czemu każdy projekt jest niepowtarzalny, wielowymiarowy i przemyślany w najdrobniejszym detalu. Pracownia nie boi się niestandardowych i wymagających wyzwań.

Exterio wspiera klientów na każdym etapie współpracy od zrozumienia potrzeb i wymagań poprzez stworzenie odpowiedniego projektu i dopełnieniu formalności aż do wsparcia w realizacji zgodnie z przyjętymi założeniami.

Projekt: Marcin Klukowski, Exterio Architektura, www.exterio.pl

Artykuł Tak będzie wyglądał przyszły dom Krzysztofa Stanowskiego pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

Adres zasobem deficytowym

Wartość centralnych lokalizacji wynika dziś nie tylko z prestiżu adresu, ale również z ich ograniczonej dostępności. Według raportu JLL „Grunty 2026: mniej, drożej, inaczej” rynek mieszkaniowy mierzy się z rosnącą presją wynikającą z niedoboru atrakcyjnych działek inwestycyjnych. W ciągu roku ceny na głównych rynkach wzrosły średnio o ok. 5 proc., a w największych aglomeracjach koszt zakupu terenu może odpowiadać za 15–30 proc. ceny mieszkania. W najbardziej pożądanych lokalizacjach stawki osiągają rekordowe poziomy – przykładowo w jednej z transakcji w warszawskim centrum było to ok. 16 tys. zł za mkw PUM. Rosnące ceny gruntów pokazują, że lokalizacja sama w sobie staje się dobrem ograniczonym. Jednocześnie wraz ze wzrostem wartości adresu rosną oczekiwania klientów wobec tego, co otrzymują w zamian.

Nowa definicja “premium”

Sama lokalizacja nie buduje już pełnej wartości projektu. W centrum miasta szczególnego znaczenia nabierają parametry, które jeszcze niedawno były kojarzone głównie z zabudową podmiejską: większe metraże, tarasy, kameralność, zieleń oraz funkcjonalne części wspólne. Klient premium chce korzystać z zalet miasta, ale jednocześnie oczekuje przestrzeni, która pozwala odpocząć. – Współczesne projekty w centrum miasta muszą odpowiadać na kilka potrzeb jednocześnie. Atrakcyjna lokalizacja pozostaje jednym z fundamentów segmentu premium, ale równie kluczowe są jakość architektury, funkcjonalność mieszkań, prywatność i komfort codziennego życia. Nawet najlepszy adres nie obroni słabego projektu. Źle zaprojektowany budynek niejednokrotnie potrafił zniszczyć potencjał doskonałej lokalizacji. Dlatego tak duże znaczenie mają proporcje budynku, przemyślane układy mieszkań, jakość części wspólnych oraz rozwiązania, które realnie wpływają na wygodę mieszkańców. To właśnie połączenie tych elementów, a nie sama lokalizacja, decyduje o wartości nieruchomości premium – mówi arch. Paweł Koperski, członek zarządu spółki Q3D Concept, odpowiedzialnej za projekt inwestycji Residenza Belcanto.

Każdy detal buduje wartość 

W przypadku inwestycji realizowanych w śródmiejskiej tkance szczególnego znaczenia nabiera także sam projekt architektoniczny. Ograniczona dostępność działek powoduje, że każdy metr przestrzeni musi być dobrze wykorzystany – zarówno wewnątrz mieszkań, jak i w otoczeniu budynku. W centrum miasta wyzwaniem nie jest wyłącznie stworzenie atrakcyjnej bryły, ale zaprojektowanie miejsca, które zapewni mieszkańcom odpowiednią funkcjonalność i poczucie prywatności. Szczególnego znaczenia nabiera sposób “oddzielenia” mieszkańców od intensywności miasta – m.in. poprzez odpowiednie rozmieszczenie lokali i zagospodarowanie przestrzeni wokół budynku. – W centrum miasta dużym wyzwaniem jest stworzenie przestrzeni, która daje mieszkańcom poczucie swobody. Wysoki standard nie wynika wyłącznie z zastosowanych materiałów czy atrakcyjnej elewacji. To również odpowiednie układy mieszkań, duże przeszklenia, tarasy, dobrze zaprojektowane lobby czy miejsca, które pozwalają mieszkańcom korzystać z budynku na co dzień. Współczesna architektura premium musi odpowiadać na realne potrzeby mieszkańców, czyli zapewniać prywatność, wygodę i poczucie przestrzeni. Dlatego tak istotne są detale projektowe: sposób rozmieszczenia mieszkań, relacja wnętrz z otoczeniem, dostęp do światła dziennego oraz rozwiązania, które pozwalają mieszkańcom korzystać z budynku nie tylko jako miejsca zamieszkania, ale również jako komfortowej przestrzeni do życia.– mówi arch. Paweł Koperski.

Zmiana oczekiwań klientów premium pokazuje, że wartość nieruchomości coraz częściej powstaje na styku kilku elementów: lokalizacji, architektury i jakości życia. Najlepszy adres pozostaje ważnym argumentem, ale o wyborze decyduje dziś to, jak mieszkańcy będą funkcjonować w tym miejscu każdego dnia.

Artykuł Dobry adres już nie wystarcza. Co decyduje o wyborze nieruchomości premium?  pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

Każdy moduł jest prefabrykatem, ale nie każdy prefabrykat jest modułem

Prefabrykacja nie jest nazwą jednego konkretnego sposobu budowania. Jej wspólnym mianownikiem jest przeniesienie części prac z placu budowy do zakładu produkcyjnego. W kontrolowanych warunkach fabrycznych mogą powstawać pojedyncze elementy konstrukcyjne, całe ściany, stropy i fragmenty dachu, ale również przestrzenne części budynku.

Dobrze pokazuje to stosowany w budownictwie podział na systemy 2D i 3D. W pierwszym przypadku w fabryce przygotowywane są płaskie elementy, np. panele ścienne, podłogowe lub dachowe, które następnie przewozi się na działkę i tam składa z nich przestrzenną konstrukcję. W drugim powstają już trójwymiarowe jednostki konstrukcyjne, które dopiero później są ze sobą łączone. Właśnie do tej drugiej grupy należy budownictwo modułowe.

Najłatwiej wyobrazić sobie różnicę na przykładzie domu jednorodzinnego. W technologii panelowej na przygotowany fundament mogą przyjechać gotowe ściany, elementy stropu czy dachu. Na miejscu trzeba je ustawić i połączyć, aby dopiero wtedy utworzyły bryłę budynku. Sam prefabrykat może być przy tym bardzo zaawansowany – ściana nie musi oznaczać wyłącznie konstrukcyjnego szkieletu. W zależności od systemu może zawierać m.in. izolację, okna, warstwy wykończeniowe czy część instalacji.

W budownictwie modułowym granica przesuwa się dalej. Z fabryki wyjeżdża już przestrzenny fragment domu: z podłogą, ścianami i stropem. Moduły mogą obejmować całe pomieszczenie albo jego część, a przed transportem mogą być wyposażone w instalacje, okna czy elementy wykończenia. Na działce są ustawiane na wcześniej przygotowanym fundamencie i łączone w jeden budynek.

Warto przy tym pamiętać, że również w obrębie budownictwa modułowego istnieją duże różnice w stopniu prefabrykacji. Przykładem wysokiego stopnia prefabrykacji są domy Unifamily, których moduły powstają w zakładzie Unihouse w Bielsku Podlaskim. Ten sam system produkcji wykorzystywany jest tam również przy znacznie większych, wielokondygnacyjnych budynkach. Fabryka nie odpowiada więc wyłącznie za konstrukcję przestrzennej bryły – jeszcze przed transportem wykonywana jest w niej znaczna część instalacji i prac wykończeniowych.

Nie oznacza to natomiast, że dom modułowy jest z definicji wykonany z określonego materiału. Prefabrykacja i modułowość opisują przede wszystkim sposób produkcji i organizacji budowy, a nie to, czy konstrukcja jest drewniana, stalowa czy betonowa. Z tego samego powodu modułu nie należy utożsamiać z kontenerem. Pojęcie mówi o przestrzennej jednostce przygotowywanej poza placem budowy, a nie o konkretnym wyglądzie czy standardzie przyszłego domu.

W praktyce najprostsza zasada brzmi więc: każdy dom modułowy jest prefabrykowany, ale nie każdy dom prefabrykowany jest modułowy. Samo określenie „prefabrykowany” nie mówi jeszcze, czy na działkę przyjadą gotowe ściany, czy znacznie bardziej zaawansowane przestrzenne części domu.

Co ta różnica oznacza dla osoby budującej własny dom?

Z punktu widzenia przyszłego właściciela najważniejsze nie jest jednak przyporządkowanie technologii do odpowiedniej kategorii. Znacznie istotniejsze jest pytanie: ile prac zostanie wykonanych wcześniej w fabryce, a ile pozostanie do zrobienia na działce?

W systemie panelowym z dostarczonych elementów trzeba jeszcze stworzyć na miejscu przestrzenną bryłę budynku. W modułowym duża część tego procesu odbyła się już wcześniej. Plac budowy w większym stopniu staje się więc miejscem montażu gotowych części domu. Nie oznacza to, że po ustawieniu modułów nie pozostają żadne prace. Trzeba je ze sobą prawidłowo połączyć, wykonać przewidziane prace montażowe i instalacyjne, a zakres dalszego wykończenia zależy od standardu, w jakim przygotowywany jest konkretny budynek.

Przeniesienie większej części prac do fabryki ma jednak jeszcze jedną konsekwencję, mniej widoczną na pierwszy rzut oka: więcej rzeczy trzeba rozstrzygnąć wcześniej. W budownictwie modułowym projekt jest bezpośrednio powiązany z późniejszą produkcją. Przebieg instalacji, otwory, miejsca połączeń poszczególnych elementów czy wiele detali wykonawczych muszą zostać dokładnie skoordynowane przed rozpoczęciem wytwarzania modułów.

– Jednym z kluczowych momentów jest zaprojektowanie styku między modułami. Muszą spotkać się nie tylko elementy konstrukcji, ale również poziomy podłóg i stropów, warstwy przegród czy prowadzone między modułami instalacje. Dlatego modułu nie można traktować jak osobnego pokoju, który po prostu ustawia się obok drugiego. Już na etapie projektu trzeba myśleć o całym budynku jako o jednym układzie, który później zostanie podzielony na części możliwe do wyprodukowania, przetransportowania i ponownego połączenia na działce – mówi Ewelina Kraszewska, Product Manager marki Unifamily.

Inaczej wygląda również przygotowanie samej działki. W przypadku domu modułowego trzeba uwzględnić nie tylko miejsce posadowienia budynku, ale też możliwość dowiezienia dużych przestrzennych elementów oraz ich ustawienia przy użyciu dźwigu. Dlatego dojazd, szerokość drogi, zakręty, napowietrzne linie czy dostępną przestrzeń wokół przyszłego domu należy przeanalizować odpowiednio wcześnie. Transport nie jest tutaj etapem dodawanym na końcu, lecz jednym z elementów, które trzeba uwzględnić już podczas planowania inwestycji.

Nie oznacza to jednak, że przy wyborze domu trzeba szukać odpowiedzi na pytanie, czy „lepsza” jest prefabrykacja, czy moduły. Tak postawione pytanie jest błędne, ponieważ moduły same są prefabrykatami. Warto raczej sprawdzić, jakiego rodzaju prefabrykację stosuje producent i co dokładnie kryje się za jego ofertą.

Dla przyszłego właściciela domu praktyczne znaczenie ma przede wszystkim to, w jakim stopniu budynek powstaje w fabryce, z jakim wyposażeniem przyjeżdża na działkę, jakie prace trzeba jeszcze wykonać na miejscu oraz co obejmuje podana cena. Równie ważne jest ustalenie, jakie wymagania dotyczą przygotowania fundamentu, mediów i dojazdu oraz do którego momentu można wprowadzać zmiany w projekcie. Dopiero odpowiedzi na te pytania pozwalają rzeczywiście porównać różne oferty.

Artykuł Prefabrykacja a moduły – na czym polega różnica? pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

–  To były jedne z najlepszych i najważniejszych zagranicznych targów branżowych, w jakich braliśmy udział w ostatnich kilkunastu latach – podsumowuje Bohdan Zaleski, wiceprezes ds. handlu PROMOTECHU. –  Najlepszych, bo ilość bardzo cennych nowych kontaktów i deklaracje klientów o chęci zakupu naszych urządzeń ogromnie przekroczyły nasze oczekiwania. Najważniejszych, bo nasza spółka-córka w Niemczech – PDG, oraz cała gospodarka europejska potrzebują mocnego odbicia i powrotu do wzrostów – a te targi były tego mocnym, pozytywnym sygnałem i zapowiedzią.

Dla PROMOTECHU targi były okazją do zaprezentowania wielu nowości. Na otwartym z trzech stron stoisku, o powierzchni 60 m² firma pokazała wybrane rozwiązania, obejmujące urządzenia do ukosowania blach i rur, lekkiej automatyzacji procesów spawalniczych oraz wiercenia i przebijania otworów.

– Ekspozycja została przygotowana w nowoczesnej, otwartej formule, sprzyjającej zarówno prezentacjom maszyn, jak i indywidualnym rozmowom z klientami. Odwiedzający mogli zobaczyć m.in. ukosowarki BM-6 Battery, BM-25 i automat ABM-R5 podczas pracy a także, niezmiennie przyciągający uwagę puncher oraz premierowo prezentowaną prasę wielofunkcyjną PRO-MTHP – mówi Sebastian Kowalczyk, kierownik działu marketingu firmy.

Największym zainteresowaniem cieszyły się właśnie nowości produktowe: automatyczna ukosowarka promieniowa ABM-R5, akumulatorowy wózek spawalniczy do suwnic BEETLE Battery i wielofunkcyjna prasa hydrauliczna PRO-MTHP. Dużo uwagi poświęcono również rozwiązaniom do mechanizacji spawania, takim jak wózek do wspawania profili MANTIS Battery, najwyższej klasy wózek torowy Rail TITAN 2 czy modułowe stanowiska spawalnicze WA Compact i SWSO. Szczególnie często pojawiały się również zapytania dotyczące ukosowarek BM‑25, BM‑30 WM oraz stacjonarnej maszyny SBM-500.

– Dla nas dodatkowym atutem tych targów była ograniczona obecność firm, konkurujących bezpośrednio z naszymi maszynami, a ci którzy byli – nie wystawili się w tym roku z ciekawymi nowymi urządzeniami – dodaje Bohdan Zaleski. – Na tym tle, nasza oferta z sześcioma nowymi maszynami była bardzo atrakcyjna dla ludzi poszukujących usprawnień w produkcji konstrukcji stalowych. Co ciekawe, na tegorocznym EuroBLECH zabrakło azjatyckich producentów, którzy od lat rozwijali się bardzo dynamicznie i stanowili dla nas trudną konkurencję. Z naszych informacji wynika też, że na odbywających się równolegle w Las Vegas targach Fabtech 2026, również praktycznie nie było azjatyckich producentów z naszego sektora – lekkiej mechanizacji w szeroko pojętym w przemyśle metalowym.

Reasumując, choć tegoroczna edycja zgromadziła mniej wystawców niż poprzednia, a przed rozpoczęciem targów pojawiały się obawy dotyczące frekwencji, nie przełożyło się to ani na jakość prowadzonych przez PROMOTECH rozmów, ani na efekty biznesowe.

– Wręcz przeciwnie – przez cztery dni nasze stoisko odwiedzili przedstawiciele firm z ponad 60 krajów Europy, Azji, Ameryki Północnej, Bliskiego Wschodu i Afryki – mówi Sebastian Kowalczyk. –  Łącznie pozyskaliśmy blisko 350 kontaktów biznesowych, z czego największą grupę – niemal 30 proc. – stanowili goście z Niemiec. Szczególnie licznie reprezentowane były również Holandia, Belgia, Polska, Grecja, Indie, Słowenia, Irlandia, Estonia oraz Izrael. Liczba pozyskanych kontaktów, wysoka jakość rozmów i bardzo szeroki zasięg geograficzny odwiedzających sprawiają, że oceniamy EuroBLECH 2026, jako jedną z bardziej wartościowych edycji targów w ostatnich latach.

– Jednak udane targi to tylko początek starań o nowe zamówienia. Teraz czeka nas bardzo intensywna praca nad obsługą wszystkich zapytań i wypracowaniem z nich zamówień oraz nowych kanałów sprzedaży – podkreśla Bohdan Zaleski.

Artykuł PROMOTECH z tarczą na targach EuroBLECH 2026 pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

Dekarbonizacja ogrzewania zmienia wymagania wobec budynków

Budynki odpowiadają za 40 proc. zużycia energii końcowej oraz 36 proc. emisji gazów cieplarnianych związanych z energią w Unii Europejskiej. Znaczna część tego zużycia przypada na ogrzewanie pomieszczeń i przygotowanie ciepłej wody użytkowej, dlatego ograniczanie emisji wymaga nie tylko poprawy efektywności energetycznej budynków, ale również zmian w sposobie ich ogrzewania. Kierunek tych zmian określa znowelizowana dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (EPBD, UE 2024/1275). Zgodnie z jej założeniami od 2028 roku nowe budynki będące własnością organów publicznych mają spełniać standard bezemisyjny, a od 2030 roku wymóg ten obejmie wszystkie nowe budynki, z przewidzianymi wyjątkami. Państwa członkowskie mają również uwzględnić w krajowych planach renowacji działania zmierzające do stopniowego wycofywania kotłów na paliwa kopalne do 2040 roku. Nie oznacza to automatycznego zakazu użytkowania istniejących urządzeń ani obowiązku montażu pomp ciepła. Przepisy wyraźnie wzmacniają jednak znaczenie technologii grzewczych, które nie wymagają spalania paliw kopalnych w budynku.

– Dekarbonizacja ogrzewania przestaje być odległym celem, a staje się jednym z podstawowych kryteriów planowania inwestycji. Wybierając źródło ciepła, warto dziś brać pod uwagę nie tylko jego aktualne parametry, ale również wymagania, które będą obowiązywać w kolejnych latach. Monoblokowe pompy ciepła z czynnikiem R290 dobrze wpisują się w ten kierunek, łącząc nowoczesną technologię grzewczą z rozwiązaniami ograniczającymi wpływ urządzenia na środowisko – wyjaśnia Damian Lech, Product Sales Manager Heat Pumps  w MBT Climate Poland Sp. z o.o  reprezentujący markę Kermi Sp. z o.o.

Dlaczego branża stawia na propan?

Jedną z istotnych zmian na rynku pomp ciepła jest rosnące wykorzystanie naturalnych czynników chłodniczych. Wśród nich szczególną rolę odgrywa R290, czyli propan stosowany w odpowiednio zaprojektowanych i zabezpieczonych układach chłodniczych. Jego podstawową zaletą jest bardzo niski potencjał tworzenia efektu cieplarnianego (GWP) w porównaniu z czynnikami fluorowanymi, takimi jak R410A czy R32. R290 nie powoduje również niszczenia warstwy ozonowej. Ma to znaczenie szczególnie w kontekście unijnego rozporządzenia F-gazowego (UE) 2024/573, które stopniowo ogranicza wprowadzanie na rynek urządzeń wykorzystujących fluorowane gazy cieplarniane. Od 1 stycznia 2027 roku przepisy przewidują zakaz wprowadzania na rynek samodzielnych pomp ciepła o mocy znamionowej do 12 kW oraz powyżej 12 kW, ale nieprzekraczającej 50 kW, jeśli wykorzystują fluorowane czynniki chłodnicze o GWP wynoszącym co najmniej 150. Regulacje przewidują określone wyjątki związane z wymaganiami bezpieczeństwa. Kolejny etap zmian, zaplanowany na 2032 rok, wprowadza dalsze ograniczenia dotyczące stosowania fluorowanych gazów cieplarnianych w samodzielnych pompach ciepła o mocy do 12 kW. To jeden z powodów, dla których producenci coraz częściej rozwijają urządzenia wykorzystujące naturalne czynniki chłodnicze.

Znaczenie R290 nie ogranicza się jednak do kwestii środowiskowych. Właściwości termodynamiczne propanu pozwalają projektować pompy ciepła osiągające wysokie temperatury wody grzewczej, w niektórych konstrukcjach sięgające 70–75°C. Dzięki temu technologia może być wykorzystywana nie tylko w nowych budynkach z ogrzewaniem podłogowym, ale również przy modernizacji istniejących instalacji grzejnikowych. Nie oznacza to jednak, że każda pompa ciepła z R290 będzie pracowała z taką temperaturą ani że wymiana grzejników nigdy nie będzie konieczna. O możliwości wykorzystania istniejącej instalacji decydują przede wszystkim zapotrzebowanie budynku na ciepło, parametry urządzenia oraz wydajność odbiorników ciepła.

Monoblok upraszcza instalację, ale wymaga prawidłowego projektu

W konstrukcji monoblokowej fabrycznie zamknięty obieg chłodniczy znajduje się w jednej jednostce, najczęściej instalowanej na zewnątrz budynku. W przeciwieństwie do typowych rozwiązań split nie ma potrzeby wykonywania połączenia chłodniczego między jednostką zewnętrzną a wewnętrzną podczas standardowego montażu. Dla instalatora oznacza to uproszczenie części prac montażowych. Do budynku prowadzone są przewody hydrauliczne, którymi energia cieplna trafia do instalacji centralnego ogrzewania i przygotowania ciepłej wody użytkowej. Nie eliminuje to jednak konieczności prawidłowego doboru urządzenia, wykonania zabezpieczeń hydraulicznych czy odpowiedniego przygotowania miejsca montażu.

Szczególne znaczenie ma bezpieczeństwo. Propan jest czynnikiem palnym, klasyfikowanym w grupie A3. Dlatego jednostki wykorzystujące R290 muszą być instalowane zgodnie z wymaganiami producenta, w tym dotyczącymi lokalizacji urządzenia i wyznaczenia odpowiednich stref bezpieczeństwa. Fabrycznie zamknięty obieg chłodniczy ogranicza zakres prac wykonywanych na instalacji czynnika, ale nie zwalnia z przestrzegania zasad montażu i eksploatacji. Z punktu widzenia użytkownika ważne są również miejsce potrzebne na instalację oraz komfort akustyczny. Współczesne monobloki mogą być wyposażone w modulowane sprężarki, wentylatory o regulowanej prędkości i tryby cichej pracy. Ostateczny poziom hałasu zależy jednak od konkretnego modelu, sposobu posadowienia oraz lokalizacji urządzenia względem budynku i sąsiednich posesji.

Wysoka temperatura zasilania nie zastępuje właściwego doboru

Jedną z najczęściej wskazywanych zalet pomp ciepła wykorzystujących R290 jest możliwość uzyskiwania wyższych temperatur zasilania. To istotne zwłaszcza w budynkach modernizowanych, w których funkcjonują tradycyjne grzejniki. W takich instalacjach pompa ciepła może być alternatywą dla dotychczasowego źródła ciepła bez konieczności całkowitej przebudowy systemu. Warunkiem jest jednak sprawdzenie, czy istniejące odbiorniki zapewnią odpowiednią moc przy parametrach pracy nowego urządzenia.

– R290 daje projektantom i instalatorom większą elastyczność, szczególnie przy modernizacji budynków. Możliwość uzyskania wyższej temperatury zasilania poszerza zakres zastosowań pomp ciepła, ale nie zastępuje prawidłowego doboru. O efektywności całej instalacji decydują również zapotrzebowanie budynku na ciepło, parametry pracy grzejników i sposób regulacji systemu. Dlatego modernizację warto rozpocząć od analizy istniejącej instalacji, a nie wyłącznie od wyboru urządzenia – podkreśla ekspert reprezentujący markę Kermi.

W praktyce istotnym parametrem pozostaje sezonowy współczynnik efektywności SCOP, określający relację ilości energii cieplnej dostarczonej przez urządzenie do zużytej energii elektrycznej w przyjętych warunkach obliczeniowych. Im wyższa jego wartość, tym mniejsze zużycie energii elektrycznej potrzebnej do dostarczenia określonej ilości ciepła. Należy jednak pamiętać, że rzeczywiste koszty eksploatacji zależą również od temperatury zasilania, klimatu, ustawień instalacji i cen energii.

Technologia dostępna już dziś

Pompy ciepła wykorzystujące propan nie są już rozwiązaniem eksperymentalnym, lecz technologią obecną na rynku urządzeń grzewczych. Producenci rozwijają konstrukcje monoblokowe z czynnikiem R290, odpowiadając na zmieniające się wymagania środowiskowe i potrzeby modernizowanych budynków. Ich rosnąca dostępność sprawia, że inwestorzy i instalatorzy mogą uwzględniać tę technologię zarówno przy projektowaniu nowych systemów ogrzewania, jak i przy wymianie dotychczasowych źródeł ciepła.

Nowy standard to nie tylko czynnik chłodniczy

Rosnące znaczenie R290 i konstrukcji monoblokowej jest wynikiem jednoczesnych zmian technologicznych, środowiskowych i regulacyjnych. Naturalny czynnik chłodniczy pozwala ograniczać bezpośredni wpływ potencjalnego wycieku na klimat, a fabrycznie zamknięty obieg chłodniczy upraszcza określone etapy instalacji. Nie oznacza to jednak, że sam wybór propanu gwarantuje niskie rachunki, bezproblemową modernizację czy wysoką efektywność. Ostateczny rezultat zależy od całego systemu grzewczego – jego projektu, doboru, montażu i późniejszej eksploatacji.

Monobloki z R290 można więc traktować jako jeden z głównych kierunków rozwoju nowoczesnego ogrzewania. Dla inwestorów najważniejsze jest to, że rozwiązania odpowiadające przyszłym wymaganiom rynku są dostępne już dziś, a ich potencjał można wykorzystać zarówno w nowych, jak i modernizowanych budynkach.

Źródła:

https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX%3A32024L1275

https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32024L1275

https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2024/573/oj?locale=pl

https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX%3A02024L1275-20260524

https://www.kermi.com/pl/pl/produkty/pompy-ciepla/pompy-ciepla-x-change/x-change-dynamic-eco/

Artykuł Monoblok R290 jako nowy standard. Co zmienia się na rynku pomp ciepła? pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.

– Standard deweloperski, który mamy dzisiaj na rynku, wynika przede wszystkim z naszej historii i sposobu, w jaki rozwijało się budownictwo. W okresie PRL-u ogromne potrzeby mieszkaniowe wymuszały szybkie tempo budowy, bez uwzględniania możliwości wykończenia mieszkań – mówi agencji Newseria Karolina Karwowska-Gajżewska, współzałożycielka Deer Design.

– Czynnikiem, który dzisiaj w dalszym ciągu decyduje o tym, że klienci wybierają własne rozwiązania, jest fakt, że nasza gospodarka przez ostatnie 30 lat wychowała bardzo przedsiębiorczych ludzi. Każdy z nas ma wujka, który jest złotą rączką, czy jakiegoś znajomego, którego może polecić. Klient dostaje ofertę i zawsze pojawia się pewien element podejrzliwości. Zakłada, że on to zrobi sam szybciej, lepiej i taniej – ocenił Paweł Małyska, prezes Rednet Dom, podczas panelu „Mieszkania pod klucz – nowy standard deweloperski?”.

Z badania przeprowadzonego w lutym 2024 roku na zlecenie Dom Development wynika, że 65 proc. ankietowanych nie zdecydowało się na skorzystanie z pakietów wykończeniowych dewelopera z obawy przed wysokimi kosztami. Tymczasem niemal połowa badanych wydała na samodzielne wykończenie mieszkania od 1 tys. do 1,5 tys. zł za mkw., blisko 20 proc. – od 1,5 tys. do 2 tys. zł, a 22 proc. – ponad 2 tys. zł za mkw. Według szacunków przedstawionych przez Dom Development na początku 2025 roku wykończenie mieszkania w średnim standardzie kosztowało natomiast od 1,5 tys. do 2 tys. zł za mkw., co w przypadku lokalu o powierzchni 50 mkw. oznacza wydatek 75–100 tys. zł.

– Dzisiaj stoimy przed wyzwaniem określenia, jak ten standard będzie wyglądał w przyszłości. Ekonomicznie podążamy za Europą, jesteśmy krajem, który bardzo szybko się rozwija, mamy ogromny potencjał, więc na pewno nasz standard deweloperski też się zmieni. Dzisiaj świadomie mówię o tym, że standard deweloperski za 10 lat będzie oznaczał mieszkanie, które jest niegotowe. Warto, żebyśmy pomyśleli o tym, jak będzie się nazywał nowy standard. My proponujemy nazwę „standard zamieszkaniowy”, który będzie odpowiedzią na potrzeby klienta w zakresie odbioru wykończonego mieszkania z pewną datą i ceną – podkreśla Karolina Karwowska-Gajżewska.

Badanie przeprowadzone na zlecenie Dom Development pokazało również, że 64 proc. ankietowanych miało trudności ze znalezieniem odpowiednich fachowców, a co trzecia osoba doświadczyła problemów z dostawami materiałów. 58 proc. respondentów deklarowało, że wykończenie mieszkania trwało ponad cztery miesiące. W połowie przypadków przekroczyły zakładany harmonogram prac wykończeniowych. U 22 proc. prace przedłużyły się o ponad miesiąc. 80 proc. badanych uznało cały proces za stresujący i czasochłonny.

Jeśli mieszkania pod klucz mają się stać standardem, warto rozważyć, na jakim etapie architekci wnętrz powinni się włączyć w ich projektowanie.

– Projektowanie lokali to kluczowy etap inwestycji, jednak dziś mieszkania są niemal w całości tworzone przez architektów kubaturowych, odpowiadających za bryłę i technikę – tłumaczy współzałożycielka Deer Design. – Tymczasem za ergonomię powinni odpowiadać architekci wnętrz. Sugerujemy deweloperom konsultowanie układów ścian z pracownią wnętrz jeszcze przed budową. Unikniemy wtedy sytuacji, gdy na gotowej budowie wyburza się nowo postawione ściany działowe. To nieekologiczne i generuje niepotrzebne koszty czasowe.

Jak podkreśla ekspertka, pełna oferta mieszkaniowa powinna również dawać klientowi już na etapie zakupu lokalu konkretne odpowiedzi na trzy pytania: ile łącznie potrzebuje pieniędzy, kiedy będzie mógł się wprowadzić i kto odpowiada za uzgodniony efekt. Jej zdaniem deweloper powinien patrzeć szerzej na doświadczenie klienta, a firma wykończeniowa brać odpowiedzialność za dowiezienie finalnego rezultatu.

Deweloperzy mogą poznawać potrzeby klientów również na podstawie doświadczeń mieszkańców oddawanych budynków, choć nie zawsze korzystają z tej możliwości.

– Deweloper, sprzedając mieszkanie i podpisując akt notarialny z nabywcą, w zasadzie znika z tej transakcji, a to, co się dzieje później, jest już kwestią relacji kupującego z administratorem. To nie jest dobre rozwiązanie między innymi dlatego, że deweloper nie może w ten sposób czerpać wiedzy z tego, co się dzieje później podczas eksploatacji budynku – przekonuje Katarzyna Kuniewicz, dyrektorka badań rynku Otodom. – Doświadczenie mieszkańca, który użytkuje konkretny budynek czy osiedle, jest niezwykle cenne i coraz więcej deweloperów chce tę wiedzę gromadzić. Dane na razie nie są jednak odpowiednio zbierane, nie powstał jeszcze jednolity słownik, który łączyłby doświadczenia klienta, dewelopera i administratora.

Ważnym źródłem informacji o funkcjonowaniu budynków są także zarządcy nieruchomości, którzy na co dzień mają kontakt z mieszkańcami.

– Do tej pory wiedza deweloperów na temat nieruchomości, od etapu projektowania po oddanie do użytkowania, była bardzo dobrze rozwinięta. Warto jednak włączać w ten proces również administratorów lokali i wspólnot mieszkaniowych, bo mają oni bardzo dużą wiedzę o mieszkańcach, ich potrzebach i oczekiwaniach. Cieszy mnie, że deweloperzy coraz częściej dostrzegają ten element i uwzględniają doświadczenia zarządców budynków w swoich pracach projektowych – wskazuje Natalia Sawicka, dyrektorka Działu Obsługi Nieruchomości w Vantage Rent, członkini zarządu Polskiego Związku Firm Deweloperskich.

– Ścieżka do takiego działania została otwarta. Wiele wskazuje na to, że będziemy świadkiem wyraźnej zmiany w zachowaniu firm deweloperskich, całego środowiska, które chce się uczyć od tych, którzy użytkują stawiane przez nich budynki – mówi Katarzyna Kuniewicz.

– Doskonałym przykładem ewolucji projektowej opartej na danych są przestrzenie rekreacyjne – mówi Michał Ciomek, wiceprezes Invest Komfort. – Analizując to, w jaki sposób mieszkańcy realnie korzystają z części wspólnych osiedli i jak matki spędzają czas z dziećmi, odeszliśmy od tradycyjnych rozwiązań na rzecz nowoczesnych, zamkniętych sal zabaw sąsiadujących bezpośrednio ze strefami fitness. To realna odpowiedź na styl życia klientów, którzy masowo i chętnie korzystają z tych udogodnień.

W raporcie Invest Komfort i Otodom „Szczęśliwy dom: Na własnych zasadach. Młodzi dorośli na rynku nieruchomości” eksperci wskazywali nie tylko na potrzebę badania potrzeb i doświadczeń mieszkańców, lecz również uwzględniania w projektach zmian demograficznych i podejścia młodych ludzi wchodzących w dorosłość. To dla nich bowiem powstają nowe mieszkania i osiedla.

Jak wskazuje Polski Związek Firm Deweloperskich, ok. 26 proc. gospodarstw domowych w Polsce stanowią gospodarstwa jednoosobowe, a w dużych aglomeracjach ich udział sięga 30 proc. Jednocześnie starzenie się społeczeństwa sprawia, że rośnie znaczenie segmentu mieszkań, które można dostosować do potrzeb mieszkańców na różnych etapach życia.

– Udało nam się uruchomić projekt, który czerpie z danych o młodych ludziach i ich preferencjach, o tym, jak korzystają z przestrzeni i jakie mają potrzeby, które zmieniają się wraz z nimi. W nowym projekcie przygotowaliśmy układy mieszkań, które będą dobre zarówno dla singla, jak i dla rodziny z dwójką dzieci. To mieszkanie, które może rosnąć razem z nami. Oczywiście w przypadku rodziny z dwójką dzieci będzie to rozwiązanie na pewien okres przejściowy, ale dla rodziny z jednym dzieckiem jest to absolutnie wystarczający układ – mówi Michał Ciomek.

O mieszkaniach pod klucz i zmieniającej się roli deweloperów rozmawiano podczas Kongresu Deweloperskiego 2026, który odbył się 23 października w Gdańsku.

Źródło: Newseria

Artykuł Mieszkania pod klucz mogą się stać nowym standardem. Deweloperzy coraz uważniej przyglądają się potrzebom mieszkańców pochodzi z serwisu Największy portal budowlany | BUDOWNICTWO i Przemysł | Energetyka.